"Rode Duivels' blijven winnen onder bondscoach Van Himst

BRUSSEL, 19 NOV. Waar de hooggeprezen Nederlanders falen, zijn de Belgen al op weg naar het wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten. Enig fortuin kon het Belgische elftal in de eerste kwalificatiewedstrijden niet ontzegd worden, maar gisteren dwong het in Brussel met een indrukwekkende vertoning tegen Wales toch respect af. Aan de hand van een bij vlagen geniale Enzo Scifo versloeg België met 2-0 het taaie team van Wales, waardoor de ploeg in alle vijf gespeelde wedstrijden de volle winst behaalde en een plaats op het WK van 1994 nauwelijks nog kan ontgaan.

De Belgen zijn in staat tot spectaculair voetbal. In tegenstelling tot de vaak zuinig spelende Nederlanders schromen ze niet risico's te nemen. Niet alle "Rode Duivels' kunnen zo fantastisch voetballen als Scifo, maar degenen die in balvaardigheid achterblijven schamen zich niet tot het uiterste te gaan en daarbij hun broekje te bevuilen. De spelers die door bondscoach Van Himst zijn uitverkoren, vormen een redelijk uitgebalanceerde mélange, waarin opoffering het grote bindmiddel is. In de vorige thuiswedstrijd, waarin België door de creatieve Roemenen van hot naar her werd gespeeld, werkte deze formule zo goed dat het duel zowaar nog met 1-0 werd gewonnen.

De ploeg wordt gedragen door een van de beste keepers ter wereld, Michel Preud'homme, door sterke verdedigers als de lange meedogenloze Philippe Albert, door de longen van Frankie Vanderelst en het talent van Scifo op het middenveld, en door de sluwheid in de spits van Marc Degryse. Maar misschien ligt de grootste kracht van de Belgen wel bij hun coach, Paul van Himst. Een man die als voetballer al met veel succes rust aan inzicht paarde en nu als bondscoach zijn spelers zelfvertrouwen geeft en hen kan motiveren. De laatste tien wedstrijden bleven de Belgen onder Van Himst zelfs ongeslagen.

De Belgen waren gisteren gewaarschuwd voor de Welshmen die hen in de voorronden (4-1 en 1-1) de weg naar het Europees kampioenschap in Zweden versperden. Het team telt nauwelijks grootheden of het moeten de oude topscorer Ian Rush, de in hun nadagen verkerende Mark Hughes en doelman Neville Southall, de bij Liverpool weggestuurde spits Dean Saunders, Gary Speed van Leeds en het "grootste talent sinds George Best' Ryan Giggs (19) van Manchester United zijn.

Technisch vermogen of niet, wanneer Britse voetballers gras ruiken, kunnen ze de hele wereld aan. Hun bondscoach, Terry Yorath, was vroeger bij Leeds United zo'n ijzervreter. Hij weet zijn spelers tot grote daden op te zwepen. Dankzij zijn motiverende werk is Wales bezig zich te ontwikkelen tot een echte voetbalnatie. Yorath is sinds kort fulltime-bondscoach. En dit jaar is men begonnen met een heuse Welsh competitie (League Konica), waardoor volgend jaar voor het eerst de kampioen van Wales in het Europa Cup 1-toernooi en de nummer twee in het UEFA Cup-toernooi mogen uitkomen. De beste Welsh clubs (Cardiff, Swansea en Wrexham) spelen echter nog in de Engelse leagues.

Yorath gelooft in de toekomst van echt Welsh voetbal. Tot voor kort mochten alleen spelers in het team van Wales uitkomen wier ouders Welsh waren. Nu is al voldoende dat hun grootouders Welsh bloed hebben. Het is een nieuwe regel die moet voorkomen dat in Engeland spelende Welsh voetballers de Engelse nationaliteit aannemen om niet de dupe te worden van het verscherpte buitenlandersreglement. Yorath wil van Wales een voetbalnatie maken en richt zich op het wereldkampioenschap in 1994. Met ten minste een gelijk spel in Brussel en nog vier thuiswedstrijden waren de kansen daarop aanzienlijk geweest.

De Welshmen besloten daarom de Belgen in het VandenStock-stadion op z'n Brits tegemoet te treden. In de eerste helft slaagden ze daarin uitstekend. Het weerwerk van de Belgen was echter feller dan verwacht. De Belgen speelden hard en snel, te snel soms waardoor hun spel opportunistische trekjes kreeg. Spectaculair en boeiend voor de toeschouwers, maar niet effectief. Ondanks het aangrijpende sleurwerk en de soms adembenemende acties en passes van Scifo, hielden de Welsh verdedigers onder aanvoering van de zwarte Eric Young kranig stand. Daardoor bleef het bij Belgische afstandsschoten.

Met de sierlijke Luc Nilis in de aanval in de plaats van de rommelaar Alex Czerniatynski werd het spel van de Belgen in de tweede helft aanmerkelijk beter. Al kort na rust speelde Scifo Degryse aan die onmiddellijk op middenvelder Staelens passte. De Bruggeling schoot in de vlucht op het doel, waardoor doelman Southall verrast werd. Een schoonheid van een combinatie. Nog geen vijf minuten later trapte doelman Preud'homme snel en ver uit. De Welsh verdediger Phillips miste de bal, waardoor Degryse kon profiteren.

Van Himst kon er niet om heen dat Scifo de beste man van het veld was, of hij nu wilde of niet. “Maar Degryse was ook heel sterk. Het hele team verdient mijn complimenten.” Hij hield zich liever op de vlakte. Maar toen naast hem Yorath zijn speler Barry Horne complimenteerde, uitgerekend de man die Scifo diende te volgen, kon de immer ingetogen Van Himst zich niet inhouden. “Als je tegen zo'n speler als Horne zo goed speelt, ben je een grote. Maar dat wisten we al. Dus vertel ik niets nieuws.”

Enzo Scifo is 26 en geboren bij La Louvière uit Siciliaanse ouders. Op zijn achttiende debuteerde hij in het Belgische elftal. Sinds hij bij Torino speelt, groeit hij met het jaar. Nog te vaak liet Scifo zich in de belangrijkste wedstrijden overmannen door faalangst, dan was hij even niet de gewenste verbeten leider, zoals vorig jaar in de finales om de UEFA Cup tegen Ajax. Vooral in het shirt van de Rode Duivels groeit hij steeds meer uit tot een genie. Dankzij Van Himst misschien. Scifo draagt nummer 10, zoals de èchte groten. Hij heeft een grote handelingssnelheid, een lange pass in beide benen, is snel en hard. Van elke actie gaat zoals gisteren dreiging uit. Enzo Scifo heerst. Met hem en zijn tegenpool bondscoach Van Himst kunnen de Belgen ver komen. Misschien wel verder dan de twijfelaars van Oranje.