Gymnasium (3)

Artikelen betreffend het gymnasium hebben één faktor gemeen: opname in een scholengemeenschap of niet? Zal de vraagstelling niet anders moeten luiden; gaat hier geen cultuur verloren?

In Nederland ligt de nivellering voor op de tong, ook de scholing wordt nu getroffen. In een scholengemeenschap is de ontwikkeling van een gymnasium onderhevig aan een tanende groei of mag er gesproken worden van een daling? Heeft een kind c.q. leerling op een scholengemeenschap nog wel de mogelijkheid om een keuze te doen in de "moeilijkheidsgraad' van het onderwijs of wordt hij in een vakje geplaatst?

Een leerling van 15/16 jaar heeft een moeilijke beslissing te nemen, wanneer hij voor de keuze staat om de laatste vier jaar toch Latijn of Grieks "ernaast' te gaan doen; als dit al juist verwoord is. Vele van zijn medeleerlingen (vooral vriendjes of vriendinnetjes) zullen liever een pakket samenstellen waarin "niets onbekends' voorkomt. Moet een gymnasium dan 't blik gevuld met excentriekelingen worden, die wel deze keuze maken?

Mijns inziens zal dit zeker op een scholengemeenschap gebeuren.

Daarnaast denk ik dat een tijdsbestek van vier jaar een té korte periode is om alle facetten, die de oude talen bieden, te doorlopen. Griekenland is de bakermat van de democratie, dit stukje cultuur-onderricht kun je toch niet zomaar weg laten kwijnen?

Latijn vormt de grondslag van vele talen; wanneer is de drang naar veranderingen in het onderwijs aan 't einde van zijn latijn?

Kortom, ik denk dat er met de vorming van een scholengemeenschap, met daarin opgenomen het gymnasium, een stap gezet wordt om een bepaalde manier van denken te ondermijnen.