Falen profs bittere pil voor het Nederlandse golf

ROTTERDAM, 18 NOV. Het falen van de Nederlandse professionals op de kwalificatieschool voor de Europese Tour in Montpellier is een bittere pil voor het golf in ons land. Constant Smits van Waesberghe en Stéphane Lovey waren al na vier van de zes ronden uitgeschakeld. Chris van der Velde, die na een teleurstellend seizoen zijn Tourkaart weer moest inleveren, nam niet eens de moeite om in te schrijven. Deze ontwikkelingen betekenen dat Nederland volgend jaar geen enkele vertegenwoordiger heeft op de Europese Tour.

Voor Van der Velde blijft als enige troost dat hij een geplaatste speler is. Maar zijn status in categorie 13 biedt nauwelijks uitzicht op deelneming aan de lucratieve evenementen. Hij is voornamelijk aangewezen op toernooien in eigen land. Tussendoor zal hij bedrijfsdagen verzorgen voor zijn sponsor en daarvan zal hij betere golfer worden.

Van Waesberghe en Lovey zijn geen geplaatste spelers. Zij komen zelfs niet voor in een categorie die startbewijzen garandeert voor toernooien van de Challenge Tour, de eerste divisie van de Europese Tour. Om hogerop te komen is het voor een talent noodzakelijk zijn krachten te meten met betere spelers en op goed onderhouden banen. Die mogelijkheid is er alleen in het buitenland. In Nederland bepalen het clubgolf en het bedrijfsgolf het klimaat waarin de sport wordt beoefend. Daarmee geconfronteerd zullen ambitieuze profs slechter gaan spelen in plaats van beter. Veel van de wedstrijden in ons land hebben het karakter van een non-event. Zes toernooien zijn serieus genoeg om mee te tellen voor de nationale ranglijst.

Een bijkomstig gevolg van het actieve clubgolf is dat verenigingen met gerenommeerde banen hun locatie niet meer afstaan aan buitenstaanders. Zo zullen de profs hun toernooien steeds meer op ondermaatse banen moeten afwerken. Voor de grote meerderheid van clubprofs - zij verdienen hun brood met lesgeven en inkomsten uit de winkel - is dat minder belangrijk. Maar voor de toernooiprofs die het talent en de aspiratie hebben Europa in te gaan, is het funest. De laatste pas daar naar toe is echter ten minste voor één jaar weer afgesneden.

De malaise bij de Nederlanders had zich al een week voor "Montpellier' gemanifesteerd. In de strijd om de World Cup in Madrid deelden Smits van Waesberge en Van der Velde met de "onderontwikkelde' Grieken de negenentwintigste plaats, ze lieten slechts twee landen achter zich. Beide Nederlanders konden zich niet aanpassen aan de snelle greens. Van Waesberghe, ondanks alles een onmiskenbaar talent: “Omdat ik niet op de Europese Tour speel, ben ik niet aan snelle greens gewend. De schade die je daardoor in de eerste ronden oploopt, is daarna niet meer in te halen.” Het is de vraag of ons land volgend jaar opnieuw wordt uitgenodigd.

De druk om aan de top te komen is voor sommige Nederlanders al te groot. Golf vergt een lang leerproces, maar als dat ook consequent wordt aangevoerd als excuus voor het falen, schuift die termijn telkens op en staat de vooruitgang stil. Wie werkelijk goed is, verkort het leerproces, vooropgesteld dat hij de kansen krijgt.

De betere profs kunnen in Europa op drie circuits terecht: de Europese Tour, de Challenge Tour en de Vrouwen Tour. Wie de eindstanden van de drie ranglijsten van dit seizoen bij elkaar optelt, krijgt een Europese top van 416 spelers te zien, die zestien nationaliteiten vertegenwoordigen. Engeland is met 155 spelers niet alleen het grootst in aantal, ook de klasseringen van de spelers zijn verreweg de beste. Het land heeft een lange golfcultuur en er is altijd een grote onderlinge concurrentie.

Zweden is met 79 spelers tweede en het land in opkomst. Dat is opmerkelijk voor een land waar wegens het klimaat maar zes maanden kan worden gespeeld. Golf wordt er als sport benaderd en niet als gezelschapsspel. Populair zijn de twee nationale circuits voor tieners. De derde plaats van Frankrijk is geflatteerd. De klasseringen van de 48 Fransen bij de top-416 zijn bescheiden. Maar het aantal zegt genoeg over de groei. Tien jaar geleden was er slechts één Franse speler die meetelde. De banen in Frankrijk hebben voortreffelijke greens, waardoor de scores omlaag gaan.

Opvallend is dat erkende golflanden als Schotland, Ierland en Wales terrein verliezen. Schotland is ingehaald door Zweden en Frankrijk en Ierland en Wales zijn al gepasseerd door Spanje en Italië, binnenkort mogelijk gevolgd door Duitsland. De continentale landen zijn in opmars. Nederland staat met zes spelers op de twaalfde plaats. Een hogere notering zit er voorlopig niet in.