Keuze Groningse bejaarden: minder bedden of minder eten; "De bejaarden krijgen nu al het goedkoopste beleg: boterhamworst'

GRONINGEN, 17 NOV. Een keuze tussen minder bedden of minder voeding en verzorging in de bejaardenoorden. Dat is het dilemma waarvoor de Groninger gedeputeerde R.G. Jansen zich geplaatst ziet.

De problemen met de financiering van bejaardenoorden zijn in Groningen groter dan in andere delen van het land, omdat de provincie naast de verminderde rijksbijdrage kampt met de gevolgen van slecht financieel beheer bij de afdeling Welzijn van de provincie. Het ontbreken van een adequaat financieel overzicht voor nieuwbouw en renovatie van bejaardenhuizen leidde tot een miljoenentekort. Om deze kwestie trad de verantwoordelijke gedeputeerde H. Vos in juni af.

Kiezen voor kwaliteit betekent volgens gedeputeerde Jansen dat het beddenaantal met 450 omlaag gaat, wat zal leiden tot de sluiting van vijf tot zeven huizen. Kiezen voor kwantiteit betekent dat alle tehuizen openblijven, maar dat ze minder geld krijgen voor verzorging en voeding. De bouw- en renovatiestop voor bejaardenoorden in Groningen, die deze zomer werd afgekondigd, blijft in ieder geval gehandhaafd.

Afdelingsvoorzitter A.A. Dees van de Vereniging Nederlandse Bejaardenoorden in Groningen zegt dat hij geen keuze wenst te maken tussen de twee scenario's van de gedeputeerde. Volgens hem is er geen bezuiniging meer mogelijk op voeding. “De bejaarden krijgen maar 75 gram vlees per dag en altijd het goedkoopste broodbeleg: boterhamworst. Alleen op feestdagen komt er iets anders op tafel.” Alle rek is uit het budget, meent hij. “Personeel heeft geen tijd meer voor een praatje, daarvoor zijn we afhankelijk van vrijwilligers.” Dees zegt dat de bejaarden nu moeten bloeden voor het wanbeheer van de provincie. “Die moest ons eigenlijk smartegeld betalen.”

Directeur J. Klok van bejaardenhuis Parkheem in Stadskanaal had zijn hoop op de nieuwe gedeputeerde gevestigd. Op de ramen van Parkheem hangen nog pamfletten met de tekst: "Met Rita Jansen nieuwe kansen'. Omdat nieuwbouw in Stadskanaal volgens hem hoognodig is, kwam de verlenging van de bouwstop als een domper. “Het gebouw is 45 jaar oud. Brancards en rolstoelen passen niet in de nauwe gangen. De bewoners hebben geen douches op de kamer.”

Voorzitter W.M. Cornelis van het bestuur van bejaardentehuis De Tjamme in Beerta, dat de plannen voor de nieuwbouw al klaar heeft, vreest dat nu het zwartste scenario werkelijkheid zal worden. “Dat is dat er geen nieuw tehuis wordt gebouwd en het oude gebouw bovendien dichtgaat. Die kans bestaat. Als er tehuizen dicht moeten, zal men die tehuizen sluiten die niet meer voldoen aan de hedendaagse eisen.”

Gedeputeerde Jansen erkent dat bij een bezuiniging over de hele linie de budgetten krap worden. “Maar het is de vraag of je dan meteen in de voeding moet snijden. Minder overheadkosten of het samenvoegen van administraties zijn ook mogelijkheden.” Ze heeft een lichte voorkeur voor sluiting, omdat er dan op termijn geld vrijkomt voor nieuwe investeringen en het variabele budget, waaruit voeding en verzorging door personeel worden bekostigd, stijgt. Een nadeel is dat dit effect pas na vijf jaar merkbaar wordt en dat op korte termijn het sluiten van huizen extra geld kost (verhuizen bejaarden, wachtgelden voor afgevloeid personeel).