Het zuchten van een rund op basgitaar

Concert: DIG d'DIZ bestaande uit Jan Menu (baritonsaxofoon), Maarten van der Grinten (gitaar) en Jan Voogd (contrabas). Gehoord: 15/11 Kleine Zaal Concertgebouw, Amsterdam. Verder te horen: 20/11 Koorenhuis, Den Haag, als opening van de Delta Jazz Concerten.

Jazzmuziek in de Kleine Zaal van het Concertgebouw, dat moet toch kunnen? Of het moet is de vraag, dat het kan, werd zondagavond heel duidelijk. Mits men dan speelt zoals Dig d'Diz dat goed kan; niet te luid, zonder haast, en met aandacht voor elk detail. Dat juist dit trio wilde bewijzen dat er in de nauw luisterende zijkamer van Neerlands sjiekste Concertzaal wel degelijk jazz te spelen valt, is heel begrijpelijk: d'Diz staat voor 'de Drummer Is Zoek'. Er was een keer geen geld voor een drummer, waarop men besloot dan maar als trio op te treden, baritonsaxofoon, electrische gitaar en contrabas. Het nood-experiment beviel de musici zo goed dat ze in die samenstelling door zijn gegaan met als tastbaar resultaat het vorig jaar verschenen DIG d'DIZ ONE (Riff 85005-2).

Opvallend op deze cd zijn de rust en de ruimte die de musici om zich heen weten te scheppen. Het improviseren is geen kwestie van 'pompen of verzuipen' maar een weloverwogen middel tot mooie muziek. Dat het resultaat vaak aan vroeger doet denken ligt niet aan de bezetting an sich maar aan het gebruik ervan. De bassist schuwt geen steady beat, de gitarist heeft meer van Jim Hall dan van Jimi Hendrix, het baritongeluid is romig en vol.

Dat de band meer in huis heeft dan nostalgie, bleek in de Kleine Zaal vooral uit het nieuwe repertoire. Tapioca van gitarist Maarten van der Grinten heeft een puntige tak-tak tak-ritmiek. Ook Oost, waarin een herhaalde 'dierlijk' aandoende kreet door een bedaarde ostinato-bas wordt gerelativeerd, is een mooi staaltje van eigen hand.

Aanstekelijk klonk de bewerking van de Johnny Mercer draak I'm an old Cowhand. Wie, zoals Jan Voogd, op zijn bas een rund kan laten zuchten, woont niet voor niets op het platteland. In een café zou de zucht ten onder zijn gegaan in gerinkel en geroep, in de Kleine Zaal was alles hoorbaar, ook het vogeltje in Jan Menu's gelijknamige compositie. Wat de muziek betreft mag Dig d'Diz dus tevreden zijn evenals Euro Jazz Radio die het concert sponsorde. En wat de niet overdonderende publieke opkomst betreft: als bier zonder alcohol een markt kan veroveren dan lukt jazz zonder drummer dat op den duur ook wel.