Solidariteit personeel Hoogovens op de proef

ROTTERDAM, 16 NOV. In Hoogovens-termen heet het "substantiële solidariteit'. In gewoon Nederlands betekent het dat de werknemers van het staalbedrijf van Hoogovens flink in de buidel moeten tasten om gedwongen ontslagen te voorkomen.

Na zes onderhandelingsronden verdween afgelopen vrijdagnacht het aangekondigde gedwongen ontslag van 1000 werknemers van tafel. Het personeel kon het weekeinde in betrekkelijke rust doorbrengen. Bijkomen van de schrik, die er sinds 14 september goed in zat. Toen kondigde Hoogovens aan ruim 2300 arbeidplaatsen in 1993 te schrappen, voor circa 1000 mensen dreigde gedwongen ontslag. Het pakket maatregelen moest een besparing van 300 miljoen gulden opleveren.

Toen Hoogovens enkele weken daarna een recordverlies van een half miljard gulden over 1992 aankondigde, was het iedereen duidelijk dat er iets moest gebeuren. Maar de achterban van de bonden weigerde gedwongen ontslag te accepteren. Alles goed en wel, vond de Hoogovens-directie, maar daar betalen jullie dan maar zelf voor.

De vrijdagnacht gepresenteerde maatregelen zijn daar het gevolg van. Werknemers en werkgevers dragen in 1993 hun pensioenpremie niet af aan het pensioenfonds maar aan een speciaal Vut-fonds. Hieruit worden het vertrek van werknemers van 55 jaar en ouder en het sociaal plan voor jongere werknemers gefinancierd.

In 1993 zal het personeel in de portemonnee niets merken, maar in 1994 en 1995 wel. Het pensioenfonds van Hoogovens is rijk en daarom genieten de werknemers nu een korting van 45 procent. In 1994 wordt deze korting echter teruggebracht naar 35 procent en in 1995 naar 20 procent. Op deze manier hoopt Hoogovens het geld dat het fonds volgend jaar misloopt, aan te vullen.

Ook levert het personeel van Hoogovens de eindejaarsuitkering van 2 procent over 1993 in. Hiermee betalen ze het salaris van hun collega's, die eind 1993 nog geen werk buiten Hoogovens hebben gevonden. In 1994 blijven deze mensen wel op de loonlijst van het staalbedrijf staan, maar hun collega's draaien op voor het loon. Voor wie eind 1994 nog geen werk is gevonden - of wie nog geen werk heeft geaccepteerd - dreigt gedwongen ontslag.

Met dit pakket maatregelen moet onderhandelaar J. Schalkx van de Industriebond FNV op 30 november terug naar zijn leden. Een groep, die bekend staat als "moeilijk en niet erg meegaand'. De achterban zal morren over de hoeveelheid geld die hij moet inleveren. En de leden zullen verontwaardigd zijn over het feit dat de twee ouderenregelingen (SOP en Vut) binnen het concern verplicht worden. Nu kunnen oudere werknemers nog vrijwillig vervroegd uittreden.

Op de ledenvergaderingen van de diverse vakbonden zal blijken of het begrip 'substantiële solidariteitsbijdrage' aanslaat. Want vakbonden en werkgever kunnen hierover afspraken maken, de echte solidariteit moet nog altijd van de werknemer zelf komen.