Slikken en gorzen

Kees Caljé doet avontuurlijk verslag van een dwaaltocht over de Slikken van Flakkee in NRC Handelsblad van 12 november. Hij zag er Heckrunderen en Fjordenpaarden grazen, maar niet geheel naar z'n genoegen, want: “Waar de natuur haar gang mag gaan is het gors wel zo mooi...” en, wat misprijzend: “Nu ja, Natuurmonumenten denkt er blijkbaar anders over”.

Ware het mensdom maar aan de Lage Landen voorbijgetrokken, dan kon schrijver, door een "buitenlandse' krant op expeditie gestuurd, op bijkans oernatuurlijke gorzen kuddes oerossen en wilde paarden ontwaren, de uitgeroeide stamvaders van Heckrunderen en Fjordenpaarden. Het genetisch verschil is klein en deze verwilderde huisrassen vervullen er weer een natuurlijke ecologische functie: grazen, en wel elk op z'n eigen soortspecifieke wijze.

Vereniging Natuurmonumenten zit dus op het goede spoor. Al mis ik persoonlijk nog de prenten van damherten, edelherten, elanden, wisenten, wilde zwijnen, lynxen en wolven. Of horen die er soms niet bij? Het is ontegenzeggelijk móóier.