Uphoff richt zich op wereldbeker dressuur

AMSTERDAM, 14 NOV. Jumping Amsterdam biedt, hoewel de naam anders doet vermoeden, al vijf jaar niet uitsluitend springsport meer.

Tussen de riante woonvrachtwagens waarop paardenamen en sponsors prijken, staat aan de zijkant van de RAI ook de auto van dressuurkampioene Nicole Uphoff geparkeerd. De veel gelauwerde 25-jarige amazone, goed voor Olympisch goud in Seoul en Barcelona en winnares van de EK in 1989 en de WK in 1990, heeft vanmorgen haar debuut gemaakt in de wereldbekercompetitie dressuur.

In deze wereldbeker staat voor het vervolg morgenochtend niet de traditionele, vaste proef Grand Prix Special op het programma, maar de vrije kuur op muziek. Verrassend, dit uitstapje van de tot nu toe uitsluitend klassiek georiënteerde Uphoff naar de wat frivolere kuur op muziek. “Ik heb daar zo lang mee gewacht”, aldus Uphoff, “omdat mijn paard Rembrandt absoluut niet geschikt is voor het kuurrijden. Rembrandt is een kruidje-roer-me-niet. Hij kan schrikken van niets, hij kan zich vreselijk nerveus maken vanwege muziek en hij heeft zo zijn humeuren. Juist omdat geen enkele oefening hem moeilijk afgaat, zou je de moeilijkste kuur kunnen rijden die je maar bedenken kunt, maar zijn persoonlijkheid werkt gewoon niet mee”.

Uphoff zet voor de wereldbeker dan ook niet Rembrandt in, maar haar tweede paard Grand Gilbert, een onverschrokken en flegmatieke viervoeter die in alles de tegenpool is van zijn beroemde stalgenoot. Uphoff: “Eigenlijk mist zo'n dooie diender, hoe goed getraind en hoe gehoorzaam ook, de intelligentie en het voorkomen van een echte wereldtopper. Maar ik verwacht dat de opwinding waarvoor de muziek voor zorgt, Grand Gilbert goed doet en zelf vind ik het leuk om me deze winter op de wereldbeker te concentreren”.

Wat moet Uphoff tenslotte anders in deze wat saaie periode tussen de internationale kampioenschappen in? Nicole Uphoff had een merkwaardig seizoen. De overwinning van de belangrijke dressuurwedstrijden in Aken, moest zij overlaten aan haar grootste concurrente, de als een komeet opgekomen rechtenstudente Isabell Werth. Het Duitse dressuurkampioenschap werd voor haar zelfs een dieptepunt met een vijfde plaats. Op dat moment besloot zij alle wedstrijdspanningen van zich af te gooien en zich net zo voor te bereiden op Barcelona als zij dat voor Seoul had gedaan: onbevangen en zonder hooggespannen verwachting. “Met Rembrandt is dat de enige manier die kans van slagen biedt”, zegt Uphoff nu. “Zware dressuuroefeningen hoef ik niet met hem te rijden. Hij is briljant in alles en wanneer ik te veel oefeningen rijdt, draait hij volkomen door. Mijn enige opgave is: hoe houd ik hem vrolijk, fit en mentaal gezond. Rembrandt mag zich nu met buitenritten en rustige trainingsarbeid vermaken tot het volgende kampioenschap. En ik concentreer mij op jonge paarden en Grand Gilbert.”

Voor hulp bij de jonge paarden heeft Uphoff zich inmiddels verzekerd van de steun van de springruiter Otto Becker, met wie zij zich het afgelopen jaar verloofde. Becker, in dienst bij Paul Schockemöhle, rijdt vanaf 1989 zonder onderbreking in het Duitse nationale springteam. Hij werd vooral bekend dank zij zijn goede prestaties met Pamina tijdens de Wereldspelen in Stockholm. Uphoff kan haar rijstijl moeilijk aan die van Becker spiegelen. “Maar ik heb wel veel aan zijn ervaring met paarden met moeilijke karakters”, aldus Uphoff. “Wij zijn op zoek naar een gezamenlijke trainingsstal in de buurt van Warendorf. Dat moet een succes worden met onze gezamenlijke kennis.”