Sloppy Joe

Vanmorgen werd ik in Key West bij toeval wakker op de tijd dat mijn wekker zou afgaan, althans, ik hoorde de aanvang van de elektronische piep en daarna stopte hij omdat er een vliegtuig overkwam.

Het is een indertijd tegenover Kempinsky in Berlijn aangeschafte Braun die reserve stond in de kast, en nu meeging omdat het wek-instelknopje van nummer een was afgebroken. Deze Berlijner, zal ik maar zeggen, reageert op geluid. Maul halten! enz. Men behoeft de Duitse taal niet machtig te zijn om hem tot zwijgen te brengen. Ook klappen in de handen is voldoende. En nu kennelijk een overvliegend vliegtuig.

Hij zou het vanmiddag helemaal niet meer gedaan hebben want ik zit hier voor de Budweiser Key West World Champion Race. Om precies te zijn noem ik even de klassen in aflopende volgorde, ik begin dus met de eredivisie: Superboat, Open Class, Offshore D, Modified, Pro 1, Pro II, Sport, Production en Factory. Pro II heet ook wel Pro Stock.

Ik zit in het Pier House Restaurant, aan het hotel gebouwd, en daar kun je ze goed zien en horen.

Key West is de plaats van Hemingway en ze laten je daarvan geen moment in het ongewisse. Hij is hun eigen Old Man en zijn zee is hun zee, zowel de Atlantische Oceaan als de Golf van Mexico. Aan de laatste kant mijlenver koraalrif, dus ondiep, dus geen golven.

Key West is het zuidelijkste puntje van de US of A. Hier begint Highway One, kilometer 0, en vlakbij 0 is ook Sloppy Joe's, waar Hemingway over schreef. Of eigenlijk zijn er twee, de echte en de tachtig meter verderop liggende onechte, maar zeer grote. Die grote is alles wat je je ervan voorstelt. Met andere woorden: als u morgen een Sloppy Joe's moet gaan maken en inrichten (en ze gaan er eentje maken op het Damrak - weet u nu genoeg?), dan ziet hij er precies zo uit als deze. In Sloppy Joe's is alles verzameld wat ik haat in kroegen en wat andere mensen "leuk' vinden. Als u zich ergerde aan die stickers op de lopende band van de bagage op Schiphol (nu gelukkig weg), dan weet u wat ik bedoel. Voor de anderen schrijf ik het nog even op.

Sloppy Joe's bestaat uit harde muziek, levend of dood, vlaggen, flessen, leuke bekers, T-shirts aan de muur en op mensen met leuke teksten, boven de bar hangt een bel aan een lange ketting die wordt "geluid' als er iemand fooi geeft, er hangen gesigneerde foto's, of handtekeningen zomaar, lelijke speakers, dingen, leuke leuzen en zegswijzen, prijslijsten in krijt, slogans, grote flessen, grote champagneflessen, netten, leuke schilderijen, leuke certificaten, ouderwetse reclames, nog meer flessen (we hebben alles!), bankbiljetten achter glas of aan het plafond, afgetrapte stoeltjes, stickers, neonreclame, mannen die zingen, tafeltjes met gebarsten marmer, afgebladderde muren, aanplakbiljetten, posters van oude stierengevechten met de naam van de eigenaar erop (deze eigenaar is een Belg), leuke bediening, dingen, een band stand, zwarte gaten, brandvlekken, geinige asbakken, heel erg grote flessen whisky, kringen op de bar, oude filmposters, zeer geinige T-shirts op andere mannen, leuke oude verkeersborden, klanten die eigenlijk "characters' zijn, gekleurde lampen, peuken, bierviltjes, jukeboxen van weleer, leuk oud meubilair, ingelijste vissen, opgezette vissen, dingen, vlaggetjes, en die bel gaat je na acht keer ook danig vervelen.

Geen aanrader.

De echte Sloppy Joe's is hetzelfde maar een stuk kleiner.

Het huis van Hemingway staat er ook nog. Een apart schrijfhuis en het grote huis waar de kinderen werden opgevoed en waar hij ruzie maakte met de vrouw van de dag. Er huizen vijftig katten, allemaal afstammelingen van zijn oorspronkelijke poezen, en meestal meer dan vijf-teens, een genenkwestie. Ze schrikken niet van geweervuur.

Pappa schreef hier driekwart van zijn boeken en verdiende er veel mee. Bij terugkomst uit Europa merkte hij dat zijn vrouw een zwembad had aangelegd, het eerste zwembad in Key West en vrijwel het laatste omdat er in de koraalsteen niet te hakken of te graven valt. Het zwembad kostte driemaal zoveel als het hele huis had gekost, dus pappa was boos en scheidde kort daarna weer eens.

Hij was een bezeten werker op jacht naar roem, wat hij tijdens zijn leven dan ook kreeg. Hij stierf veel beroemder dan zijn grote tegenspeler Scott Fitzgerald, die vrijwel onbekend uitstapte en pas na zijn dood Hemingway voorbij streefde.

Aardig van Hemingway, verder nogal een onaardige macho, vond ik: ""This easy reading makes for damned hard writing.''

Ik neem aan niet in Sloppy Joe's.