Misdaadromans

Met alle respect voor Martin van Amerongens veelzijdigheid, moet dit keer toch gezegd worden dat hij in "Het ruikt naar spruitjes (1)' in NRC Handelsblad van 6 november zich niet grondig genoeg van de heersende marktsituatie op de hoogte heeft gesteld.

In de eerste plaats dateert Joop van den Broeks laatste misdaadroman van 1983, in de tweede plaats heeft Chris Rippen tot nu toe slechts twee romans gepubliceerd (beide tot het beste behorend op het gebied van oorspronkelijk Nederlandse misdaadliteratuur) en in de derde plaats kan men de boeken van René Appel, Martin Koomen en Tomas Ross tegen luttele prijzen in één der grote Nederlandse warenhuizen kopen. Ook in een bekende Amsterdamse boekhandel is dit (althans tot voor kort) het geval. Jef Geeraerts is evenmin het lot van de ramsj ontlopen.

Indien Van Amerongen werkelijk de laatste maanden dertig Nederlandstalige misdaadromans heeft doorgeworsteld, heeft hij daarvoor mijn onverdeelde bewondering. Als verzamelaar weet ik wat ons wordt voorgeschoteld en persoonlijk heb ik de laatste jaren niet meer het doorzettingsvermogen op kunnen brengen om alles te lezen wat er verschijnt.

    • J.C. Roosendaal