Hartverwarmende en onsterfelijke klassiekers van kwartet ABBA

The Story Of Abba, Ned. 2, 23.20-0.10 uur.

Wie in de eerste helft van de jaren zeventig een muziekblad opensloeg, liep een goede kans om geconfronteerd te worden met "de nieuwe Beatles". Nadere beschouwing leert dat groepjes als Klaatu en Sailor die belofte nooit hebben ingelost, terwijl de werkelijke opvolger van de Fab Four in een heel andere hoek gezocht moest worden. Liefhebbers van progressieve rock haalden indertijd de neus op voor ABBA, al was het alleen maar omdat het Zweedse viertal zich internationaal in de kijker speelde via het in "serieuze" kringen verguisde Eurovisie Songfestival. Achttien jaar na het eerste succesnummer Waterloo groeit het besef, dat ABBA meer was dan een stel appetijtelijke zangeresjes met een serie aanstekelijke kermismelodieën. Het publiek verdringt zich bij de concerten van de Abba-kloon Bjorn Again, terwijl de voormalige new wavegroep U2 het nieuwgevonden rock & roll-gevoel onderstreept met een eerbiedige versie van het onsterfelijke Dancing Queen. Veronica haakt enigszins opportunistisch in op de hernieuwde belangstelling door de herhaling van een "rockumentary" uit 1983, het jaar waarin Abba definitief ophield te bestaan. Vooral de filmpjes uit de beginperiode illustreren dat Agnetha, Bjorn, Benny en Anni-Frid meer in huis hadden dan het gemiddelde hitparadegroepje. De zangeressen deden jarenlang ervaring op als de Anneke Grönloh en Willeke Alberti van Zweden, terwijl de beide componisten/muzikanten van jongsaf bezig waren in aandoenlijke flower power- en skifflegroepen. Het viel wellicht niet mee om het melodieuze vernuft en van de beste ABBA-songs te onderkennen, terwijl de artiesten in kwestie zich tooiden in potsierlijke glitterkostuums en pofbroeken. Toch hebben inmiddels klassiek geworden liedjes als S.O.S. en Money Money Money de tand des tijds glansrijk doorstaan, door hun hartverwarmende eenvoud en hun directe zeggingskracht. Dat de muziek volgens de opdringerige commentaarstem na de scheiding van Bjorn en Agnetha beter ging klinken, terwijl de teksten persoonlijker werden, is voor rekening van de jonge en wilde omroep. Een negen jaar oude documentaire waar vooral pa en ma hun hart aan op kunnen halen, dat wil jij toch ook?