Een beetje lol mag best

“Mijnheer de voorzitter, heeft de staatssecretaris wel geantwoord op mijn vraag over de betrokkenheid van de Visegrad-landen?” Een voorbeeld van detail-zucht tijdens het driedaagse (en vooral nachtelijke) debat in de Tweede Kamer over "Maastricht'. En dat terwijl de regering in 164 pagina's al zevenhonderd vragen had beantwoord.

“Saai, doordacht, degelijk, een beetje somber misschien en vooral doordrenkt, denk ik, van het besef dat wij zo klein zijn en de wereld zo groot is”, luidde de kern van de recensie die Ina Brouwer van Groen Links van het debat gaf. En daarme typeerde ze ook de essentie van het verschil met het Lagerhuis.

Daar werd vorige week tijdens het debat over Maastricht gelachen, gejuicht en "boe' geroepen en moest in de stampvolle zaal "Madam Chairman' telkens in het tumult ingrijpen, er zelf met volle teugen van genietend. “Orde, orde. Een beetje lol is in orde, maar we moeten af en toe ook weer even verder met het debat”, zei ze, nog nagrinnikend, op zeker moment. In de Tweede Kamer greep voorzitter Deetman vooral in om te voorkomen, dat de toespraken nog langer werden.

De Britse kiezers wisten aan het einde ook precies dat "subsidiariteit' betekent dat Brussel zo weinig mogelijk te doen krijgt, dat Londen de EG wil uitbreiden ongeacht ratificatie van "Maastricht', dat het Lagerhuis simpelweg beslist of het Britse pond te zijner tijd opgaat in een Europese munt en dat men geen federalisme wil.

In de Tweede Kamer slaagden regering en het vijftiental aanwezige Kamerleden er, roepend om politieke duidelijkheid, niet in een ondubbelzinnige invulling aan "subsidiariteit' te geven, bleef in het midden of men zonder "Maastricht' de EG nog wel zou willen verbreden, woedt er een strijd tussen regering en Kamer over de rol van het parlement bij de definitieve afschaffing van de gulden en ontweek premier Lubbers zorgvuldig een antwoord op de vraag of een federalistisch systeem het eindpunt blijft. (RM)