Blijft De Lange Leegte?

Verdwijnt de naam die generaties voetballers in de eindfase van de eredivisie een extra stapje laat zetten om degradatie te ontlopen? Om niet het seizoen daarop naar het noordelijke Veendam te moeten reizen? De Lange Leegte is het cliche voor alles wat somber zaterdagavondvoetbal op een koude herfstavond te bieden heeft. Leo Beenhakker is er begonnen als trainer. Hij wordt vooral geprezen omdat hij er toch nog goed is weggekomen. De Lange Leegte. Het is er altijd koud, er waait altijd wind en het is er altijd moeilijk om te winnen.

Verdwijnt die naam? Het bestuur van eerste-divisie club Veendam heeft onlangs een rapport geschreven. Welke activiteiten moet de voetbalvereniging ontwikkelen om aantrekkelijker te worden voor het publiek? De concept-beleidsnota was vanzelfsprekend een intern stuk, bestemd voor de spelersraad, diverse commissies en andere organen van de vereniging. Maar het verhaal lekte uit naar de pers. En de suggestie om de naam van het stadion te veranderen, riep een storm van protesten op. De naam blijft, stelt secretaris B. Nijland van de BVO Veendam.

Wat is De Lange Leegte?

Leegte is het Groningse woord voor Laagte. Tussen Veendam en Hoogezand ligt een lang, laag, leeg en kaal stuk akkerland. Dat heet al eeuwen zo. Het stadion is klein en knus, alle plaatsen zijn overdekt. Naar thuiswedstrijden komen ongeveer 2500 man.

Waarom stond de naam ter discussie?

Het wordt altijd gebruikt als schrikbeeld. Het is het eerste spook dat opduikt voor eredivisieclubs die dreigen te degraderen naar de eerste divisie. Dan moeten ze naar De Lange Leegte. In het kader van de regionalisering zou de club misschien zijn naam moeten veranderen in De Oostgroninger Boys.

Verdwijnt de naam?

Nee, zeker niet. Het was hooguit een suggestie. Maar persoonlijk vind ik het een prachtige naam. De bestaat al tientallen jaren en moet zo blijven. Het stadion van VVV in Venlo heet Kaalheide, moet je dat ook veranderen? Ook op de club is negatief gereageerd op een eventuele wijziging. Zaterdag liep ik met mijn vrouw in het centrum van Veendam te winkelen. Zelfs mensen die ik helemaal niet kende, kwamen op me af. “Meneer Nijland, u mag die naam niet veranderen”.