Toekomst Nederland

S. Weidemann heeft - helaas - gelijk (opiniepagina NRC Handelsblad, 2 november). Maar hij mist de nuance op één punt. Uiteraard is anti-Duits zijn een Nederlands levensgevoel en het bepaalt onze nationale identiteit in belangrijke mate, maar hij vergeet iets: ook "typisch' Nederlands is het "mopperen' cq. "kankeren'. Het verbale geweld in ons land wil nog niet zeggen dat wij het altijd menen en vervolgens ernaar handelen. Daar zijn wij veel te pragmatisch voor en teveel op winstbejag uit.

Het neemt niet weg dat het beeld dat wij van onze oosterburen hanteren "racistisch' te noemen is. Het bevat een spectrum van grove, primitieve emoties, vooroordelen en cliché's waar media, politici en industrie maar al te graag op inspelen.

Weidemann heeft een "dunne huid'. De Duitsers beginnen te beseffen dat ze niet geliefd zijn. Alleen de D-mark is (voorlopig nog) gewenst. Dat wij als mopperaars medeveroorzakers van een groeiend nationalisme in Duitsland zouden kunnen zijn, is niet ondenkbaar. Wij genieten van het feit dat de "eeuwige rot-mof' bestaat en het ook nooit goed zal doen. Iedereen heeft immers een vijand nodig? Weidemann mag niet vergeten dat hij ons verbale geweld niet al te serieus moet nemen. Dat is het verschil. De Duitsers nemen veel zaken te serieus en wij zijn te weinig sensitief.