Passieloze scènes en stijve dialogen in The free Frenchman

The free Frenchman, RTL4, zaterdag, 22.40-23.40u.

Waar zou The free Frenchman nu eigenlijk precies over gaan? Uit de eerste aflevering, zaterdagavond te zien via RTL4, is het nog niet echt op te maken. Op zijn dooie akkertje komt regisseur Jim Goddard in die eerste vijftig minuten niet verder dan een exposé, waaruit hooguit valt op te maken dat de keurige katholiek Bertrand de Roujay in de jaren dertig een nette overheidsbaan heeft en een huwelijk dat niet lijkt te lukken. Dat laatste blijkt trouwens vooral uit een commentaartekst buiten beeld; de passieloze scènes tussen Derek de Lint en Corinne Dacla maken niet veel meer duidelijk dan dat de twee acteurs de Engelstalige dialogen uit het hoofd hebben geleerd.

De dramaserie The free Frenchman, in 1989 geproduceerd door Central TV in Engeland en La Cinq in Frankrijk, toont voornamelijk aan dat Europese eenwording in elk geval op artistiek terrein veel trekken vertoont van een hersenschim. Scenarist en regisseur zijn Brits, de voertaal is Engels en de acteurs zijn merendeels Frans. Het is hen aan te zien dat ze die taal als een keurslijf ervaren; stijfjes proberen ze het er zo goed mogelijk af te brengen, maar hun accenten staan de verstaanbaarheid soms ernstig in de weg en uit het hart komen die wezensvreemde woorden dus al helemáál niet. En het is alsof Goddard al bij voorbaat het hoofd in de schoot heeft gelegd - hij besteedt al zijn aandacht aan de pittoreske plekjes die de location manager heeft gevonden, en aan de fraai ogende prestaties van zijn setdresser. De acteurs, met Derek de Lint voorop, moeten maar zien hoe ze zich er doorheen slaan.

Het resultaat is een vlak misbaksel, waar niets Frans meer aan is en evenmin iets Engels. Op de Franse lokaties is een soort niemandsland ontstaan, waaraan elke geloofwaardigheid ontbreekt. Misschien wordt het in de volgende afleveringen, als Bertrand naar Engeland oversteekt en zich daar bij de Vrije Fransen voegt, nog een beetje spannender. Maar veel fiducie heb ik er niet in. Het oordeel van de tv-recensent van het blad The Listener, toen de serie in Engeland werd vertoond, was duidelijk genoeg: hij sprak van “een fiasco”.

    • Henk van Gelder