EUROPA-ATLAS

Grote Europa Atlas 488 blz. (308 blz. kaarten, 168 blz. register), Wolters-Noordhoff Atlasprodukties 1992, f 124,90 ISBN 90 01 95518 5

De kaart van Europa is de laatste paar jaar ingrijpend gewijzigd. Het IJzeren Gordijn is gevallen en door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, Joegoslavië (en binnenkort waarschijnlijk ook Tsjechoslowakije) zijn er een heleboel landen bijgekomen. Per 1 januari behoren de douanefaciliteiten aan de binnengrenzen van de Europese Gemeenschap bovendien tot het verleden. Het verkeer van mensen en goederen naar andere EG-landen en Oost-Europa zal hierdoor de komende jaren flink groeien. Navenant zal de behoefte van toeristen, zakenlui en krantelezers aan gedetailleerde informatie over die landen toenemen. Om daarin te voorzien brengt atlasuitgever Wolters-Noordhoff de Grote Europa-Atlas op de markt, die in zes talen verschijnt.

Toen de makers van de Bosatlas hun ""atlas van het nieuwe Europa'' aankondigden, verwachtte ik een atlas met veel thematische informatie over onderwerpen als bestaansmiddelen, inkomens, milieu, bevolkingssamenstelling enzovoorts. Informatie, kortom, die inzicht geeft in wat er in Europa gaande is en die je nodig hebt om actuele ontwikkelingen te kunnen begrijpen. In die zin stelde de Grote Europa-Atlas mij hevig teleur. (Maar dat deed de anders opgezette Grand Atlas de l'Europe, die onlangs onder auspiciën van de Europese Gemeenschap in het Frans, Duits en Engels verscheen, nog veel meer).

De Grote Europa-Atlas bevat uitsluitend wegenkaarten. Voor een atlas zijn die kaarten wel zeer gedetailleerd. De voor ons belangrijkste landen (Benelux, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Italië) zijn weergegeven op schaal 1:300.000 of 1:500.000, de andere landen op schaal 1:1.000.000. Voor een eiland als Sicilië worden bijvoorbeeld vier grote bladzijden ingeruimd, voor Griekenland tien. Het register telt maar liefst 108.500 namen. Behalve wegen en plaatsen bevatten de kaarten ook veel andere, vooral toeristische informatie. Sommige kaarten, vooral die over Duitsland, bevatten echter zoveel informatie dat de leesbaarheid aangetast wordt. Alle kaarten zijn fraai uitgevoerd in zeskleurendruk.

Bijzonder is dat er zoveel kaarten over de voormalige satellietstaten van de Sovjet-Unie in staan. Onevenwichtig is wel dat er gedetailleerde kaarten over Estland, Letland en Litouwen in voorkomen, maar dat de overige republieken van de voormalige Sovjet-Unie afgedaan worden met slechts twee kaarten die bovendien erg uit de toon vallen. De Kaukasische republieken staan niet eens op een kaart. Of horen zij niet meer bij Europa?