Allerheiligen

Met belangstelling heb ik "Allerheiligen in Warschau' van Piet Hagen gelezen (NRC Handelsblad, 2 november). Het ging naar mijn mening eigenlijk over Allerzielen. Het aardige is dat door de vaststelling van Allerzielen op 2 november de band met de herdenking met de Allerheiligenviering (1 november) is beklemtoond.

De onverbreekbare eenheid van beide dagen is in de postconsiliaire liturgische boeken onderstreept door de bepaling, dat ook wanneer 2 november op zondag valt, de liturgie geheel gewijd is aan de gedachtenis van de overledenen. (Dat was voor het Vaticaans consilie II anders).

“Het volk Gods vormt in zijn leden, zowel in hen die eeuwig leven bij God als in hen die, waar dan ook, nog onderweg zijn, één grote gemeenschap, sterk door de banden van verwantschap en liefde in Christus onze Verlosser”. Allerzielen is namelijk voor katholieken een dag van gebed voor allen die uit dit leven zijn heengegaan en nog niet voor altijd bij de Heer zijn. Het gaat terug op het gebruik van Middeleeuwse kloostergemeenschappen om de gestorvenen op bijzondere wijze liturgisch te gedenken.