Jonge dansers van NDT 2 nemen ballettraditie op de hak

Gezelschap: NDT 2 . Nieuwe werken: ß8ß8ß8ß8Angel Dust; choreografie: Patrizia Tuerlings. ß8ß8ß8ß8ß8ß8ß8Blind Kingdom; choreografie en toneelbeeld: Itzik Galili; Gezien: 5/11 AT&T Danstheater, Den Haag. Daar nog te zien: 7, 12, 13, 14/11. Verder 17/11 Rotterdam, 19/11 Rijswijk, 23 en 24/11 Amsterdam, 8/12 Leiden.

Tot het beleid van de jongerengroep van het Nederlands Dans Theater behoort het uitnodigen van nog niet zo gevestigde choreografen, die zo een prachtige kans krijgen met uitstekend getrainde, talentvolle jonge mensen te werken. Voor die beginnende dansers is het een uitdagende manier om met verschillende stijlen en visies geconfronteerd te worden en zo aan hun artistieke ontwikkeling te werken, terwijl zij tegelijkertijd geschoold worden in het repertoire van de huischoreografen van de grote groep.

In het programma dat nu is uitgebracht, is uit die categorie Jiri Kylians tien jaar oude, ijzersterke meesterwerk Stamping Ground opgenomen, dat in de prille nieuwe bezetting voortreffelijk tot zijn recht kwam. De uitgenodigde "jonge' choreografen waren ditmaal Patrizia Tuerlings, artistiek leidster en danseres van Reflex, en de Israelische, al enkele jaren in Nederland werkende Itzik Galili. Beiden hebben al een aantal succesvolle werken op hun naam staan. Tuerlings koos drie piepjonge mannelijke dansers en liet zich duidelijk inspireren door hun klassieke scholing en grote technische begaafdheid.

Daardoor wijkt haar Angel Dust af van haar eerdere werken, hoewel haar typerende relativerende en grillige signatuur nadrukkelijk aanwezig blijft. Een ballet zonder boodschap. Gewoon drie jongens die zich met elkaar amuseren, elkaar uitdagen en uiting geven aan hun gevoel voor theater en drift tot dansen. De ballettraditie wordt flink op de hak genomen zonder dat er van een parodie sprake is. Door kleine, inventieve veranderingen worden de klassieke houdingen en passen ontdaan van hun traditionele waarde en krijgen ze in combinatie met bizarre, alledaagse bewegingen een verfrissend aspect. Virtuoos en met een enorme flair door Urtzi Aranburu, Dylan Newcomb en Joeri de Korte gedanst, is het een goed in elkaar gezet werk geworden, dat net wat te lang is uigesponnen.

Itzik Galili heeft al bewezen een choreograaf te zijn die in staat is een totaal eigen sfeer te scheppen. Ook dit nieuwe werk, Blind Kingdom, heeft een fascinerende mengeling van drama, melancholie, agressiviteit, poëzie, mysterie en realisme. Gehuld in fantasievolle, folkloristisch aandoende kledij van woestijnvolken trekken vier vrouwen en vijf mannen door de ruimte, steeds alert op het onbekende. Vaak een hechte gemeenschap vormend, even vaak individualistisch. Grote zwarte luchtbanden lijken een veilige haven te vormen, of juist een bedreiging, en een aftastend, intiem verstild duet laat een angst om zich te binden zien.

De muziek, een indringende, oriëntaals klinkende compositie van Jon Hassell, ondersteunt het boeiende bewegingsmateriaal vol wijde, gedraaide sprongen, plotselinge vallen, heftige armgebaren, kromgebogen ruggen, diep doorgebogen knieën en ondulerende heupen. Ook dit werk werd uitstekend uitgevoerd.