Poliovaccinatie

De discussie over de vraag of kinderen tegen de wil van hun ouders mogen worden ingeënt, wordt vaak ontweken.

In 1978 zijn 110 jonge mensen en in 1971 37 jonge mensen en ook nu weer een aantal voor de rest van hun leven tengevolge van bewuste nalatigheid ernstig gehandicapt door het leven moeten gaan. Dit omwille van religieus fundamentalisme. Vaccinatie door middel van een suikerklontje met verzwakt virus of een injectie met dood virus wordt afgewezen. Er ontstaat geen afweer tegen polio. Indien een epidemie optreedt komt het kind van fundamentalistische ouders in aanraking met het onverzwakte poliovirus. De meeste kinderen onverwinnen het virus en bouwen een afweer op. Je zou kunnen zeggen dat dit ook een vorm van vaccineren is. Alleen is het wel zo, dat bij 1 op de 500-1000 op deze wijze "gevaccineerden' verlammingen optreden. Ik vind dit niet acceptabel en dat er een verplichting tot vaccinatie moet worden ingevoerd.

Ook de leerplicht was omstreden. Twijfelt één verstandig Kamerlid nog aan de leerplicht? Heeft het toelaten van bewust nalatig zijn iets te maken met christendemocrtische of liberale beginselen? Behoort het niet tot de rechten van de mens om zoveel mogelijk uit een optimale startpositie het leven te beginnen?

Artsen spelen in de discussie een dubieuze rol. In het advies van de Gezondheidsraad over deze kwestie kwamen de artsen tot een andere conclusie dan de ethica en de kinderrechter. Vinden artsen de ziekte zo normaal, dat ze vergeten dat polio een aantasting van de kwaliteit van het bestaan is?