Wisselvallig

Lopend op de Utrechtse Heuvelrug, het bescheiden gerucht van gevallen bladeren onder mijn voeten, het aanzienlijke van de wind boven mijn hoofd en dat hoofd zelf nog wat narrig van gedachten over de koningin.

Zouden er, nu zo breed wordt uitgemeten wat ze goed doet, geen mensen zijn die zeggen: maar dan heb ik ook het recht om te weten wat ze fout doet?

Zouden er, nu de betekenis van haar functie zienderogen wordt opgevijzeld, geen mensen zijn die zeggen: hé CDA, ik vind het best om straks mijn eigen burgemeester te kiezen, maar dan ook mijn eigen koningin!

Waarmee we gaandeweg het punt bereiken waarop Lubbers' lofzang op Beatrix ontaardt in ondermijning van de monarchie. Ik constateer dit niet zonder bewondering. Zelf heb ik ook een tijdje voor de republiek geijverd, zonder het geringste resultaat.

Een grappig punt toch wel. Hier worden linkse doeleinden verwezenlijkt door rechts, precies zoals rechtse doorgaans worden verwezenlijkt door links. Hier zijn idealen nodig om dat te bereiken wat je niet wilt.

Tevens is dit het punt waarop het denken wordt verscheurd door de kreet van een Vlaamse gaai, aanzet tot een magistrale regenbui.