HAL ROACH 1892 - 1992; Ontdekker van Laurel & Hardy

Dat de geestelijk vader van Laurel & Hardy nog in staat was zelf over zijn ontdekking te vertellen, was voor veel filmliefhebbers een verrassing. Sommige encyclopedieën menen zelfs dat de gisteren op 100-jarige leeftijd in Los Angeles overleden Hal Roach al jaren niet meer leefde. Nog tijdens het festival van Berlijn van dit jaar, dat een retrospectief aan de producent wijdde, lichtte Roach persoonlijk zijn liefde voor tweeakters toe: “Als het publiek nu nog steeds naar korte films zou kijken, dan zou het zich minder vervelen”.

Na vele omzwervingen en ambachten, onder andere dat van goudzoeker in Alaska, belandde de in New York geboren Roach in 1912 in het jonge Hollywood als figurant. Hij raakte zo onder de indruk van de kwaliteiten van een van zijn collega's, Harold Lloyd, dat hij in 1915 een erfenis van 3000 dollar gebruikte om een eigen filmmaatschappij op te richten met Lloyd als ster. Veel van deze zogenaamde Phun Philms werden door Roach zelf geregisseerd en binnen enkele jaren was Lloyd na Chaplin de populairste filmkomiek.

De firma van Roach stak snel die van concurrent Mack Sennett naar de kroon. Zijn stal bevatte onder meer komieken als Snub Pollard, Will Rogers, Charlie Chase en een gezelschap jonge boefjes, dat de Our Gang-serie maakte. Ook Stan Laurel en Oliver Hardy stonden beiden onder contract bij Roach, maar als afzonderlijke acteurs. Vanaf 1926 (Duck Soup) vormden ze onder auspiciën van Roach een duo, veelal met Leo McCarey als regisseur. Tot 1940 produceerde Roach al hun tweeakters en speelfilms.

In de loop van de jaren twintig begon Roach ook andere films dan kluchten te produceren: drama's, westerns en lichte komedies. Na de komst van de geluidsfilm gaf hij zich gewonnen voor de trend naar langere films. Tot zijn successen in de jaren dertig behoorden de Topper-serie met Cary Grant en een goedmoedig spook en de verfilming in 1939 van John Steinbecks Of Mice and Men.

In de Tweede Wereldoorlog produceerde kolonel Roach propaganda- en instructiefilms voor het Amerikaanse leger en de luchtmacht. Vanaf de jaren veertig verlegde hij zijn aandacht naar de televisie. Tegen het eind van de jaren vijftig moest de studio sluiten en werd veranderd in een autoshowroom. Ook het fortuin van Roach verdween door een aantal ongelukkige beleggingen. In 1966 keerde Roach nog een keer terug, als coproducent van een remake van One Million Years B.C. en van de succesvolle compilatie The Crazy World of Laurel & Hardy.

Roach, die ouder was dan de filmkunst zelf, heeft als geen ander zijn stempel gedrukt op de zwijgende Hollywoodkomedies en daarna bewezen over een ruimer blikveld te beschikken dan zijn aartsrivaal Mack Sennett, die zich "King of Comedy' noemde.