Opinie

    • Youp van ’t Hek

Witte sokken

Toen Louis van Gaal bekend maakte dat hij Bryan Roy uit de selectie geflikkerd had dacht ik, aan zijn toon te horen, dat de Duitsers ons land waren binnengevallen, er een Boeing op een flatgebouw was gestort of nog iets ergers.

Hij zocht zijn woorden in een woordloze woestijn, woog ze lekker lang op zijn tong en liet ze tergend mooi naar buiten komen. Ze vielen als zware druppels in de microfoon van de aardige Hugo Walker.

Ik moest er vreselijk om lachen. Maar ik moet altijd lachen om op televisie pratende voetbaltrainers. Waarom? Omdat er geen leukere groep Nederlanders is die zo duidelijk laat merken dat ze weten dat de camera erbij is. Je ziet meestal alleen het hoofd, maar ondertussen fantaseer ik altijd graag het HIJ-jasje, de clubdas, de broek en de witte sokken.

Je hebt witte sokkentrainers. Aadje de Mos is er zo een, Fritz Korbach soms, Beenhakker heeft ze in zijn Veendamperiode zeker gedragen en ook Louis van Gaal heeft een paar paar in de kast. Er hoort een cameljas bij, een long-drink (Bacardi-Cola, Gin-Tonic) en geen biertje. Het zijn van die quasi, niet van hun stuk te brengen jongens, die graag zeggen:

“Zo gaat dat nou eenmaal in de voetballerij”.

Het woord jungle schuwen ze ook niet. Hans Westerhof heeft geen witte sokken, Frank Arnesen zeker niet, Willem van Hanegem moet er niet aan denken en Rinus Michels zou niet eens weten wat voor sokken hij draagt. Johan Cruijff valt overal buiten.

Sinds woensdagavond hebben we er eentje bij. De absolute kampioen. In één keer met stip op de eerste plaats in het witte-sokkenklassement. Ton Ojers, de trainer van DCG. Dit is een Amsterdamse amateurclub die eerst NEC uit de beker geknikkerd heeft en het nu met FC Zwolle mocht proberen. Profs (?) op bezoek bij amateurs en dus een mooie aanleiding voor een sfeerimpressie bij Studio Sport. Trainer Ojers werd roomboter van zoveel aandacht en sprak voor de wedstrijd zijn Amsterdamse mannen toe. Hij sprak zoals hij nog nooit tegen hen heeft gesproken. Hij was op tv, de video snorde bij zijn schoonmoeder en er mocht geen woord verkeerd. Echt prachtig. In de oppepper tegen zijn jongens haalde hij op zijn manier nog even fel uit naar de KNVB die geen amateurtrainers toelaat op de cursus en eigenlijk moest DCG winnen om hem alsnog gelijk te geven. Hij had thuis geoefend voor de spiegel.

“Wat is er?”, riep mevrouw Ojers naar de badkamer.

“Niks”, antwoordde de aardige Ton.

“Tegen wie heb je het dan?”

“Tegen niemand!”

In de file zag men hem in zichzelf praten, in de winkel liet hij onbewust twee klanten voorgaan en een voetgangerslicht sprong twee keer voor niks op groen. Hij kwam op televisie. Woensdagochtend stond hij voor de sokkenla, de stropdas en het pak had hij al gekozen en hij ging automatisch voor de witte.

En 's middags sprak hij zijn spelers toe en stond als een koning in zijn sokken. 's Avonds stond hij ervaren tegenover Mart en ontweek als een volwaardige trainer het antwoord over de door de KNVB geroyeerde Zwarte Schapen. Het enige wat nog ontbrak was de term Betaald Voetbal Organisatie toen hij het over Zwolle had. Ik heb de videoband één keer teruggespoeld, maar gelukkig zei hij het. Kortom, Ton wordt een hele grote. In elk geval in Nederland.

    • Youp van ’t Hek