Mijnwerkersstaking

In het artikel "Britten voelen zich geraakt in nationale trots' van correspondent Hieke Jippes (NRC Handelsblad, 22 oktober) wordt de prudente wijze waarop mrs. Thatcher met de mijnwerkersstakingen van 1984-1985 is omgegaan afgedaan als zijnde slechts "wraak' voor de vernedering van premier Heath in 1973. En de Thatcher-revolutie wordt in een paar woorden afgekraakt. Maar bovenal wordt opnieuw Thatchers uitspraak "There is no such thing as society' verkeerd gebruikt.

Deze uitspraak wordt door critici van Thatcher vaak aangegrepen om hun stelling te onderbouwen dat ze slechts een bekrompen, kapitalistische individualist is, zonder oog voor sociale problemen. Maar die opmerking is een karikatuur van haar werkelijke overtuigingen, zoals het volledige citaat laat zien: “I think we've been through a period where too many people have been given to understand that if they have a problem, it's the government's job to cope with it. "I have a problem, I'll get a grant.' "I'm homeless, the government must house me.' They're casting their problem on society. And, you know, there is no such thing as society. There are individual men and women, and there are families. And no government can do anything except through people, and people must look to themselves first. It's our duty to look after ourselves and then, also, to look after our neighbour. People have got the entitlements too much in mind, without the obligations.

There's no such thing as entitlement, unless someone has first met an obligation.'' (Interview, Woman's Own, 31 oktober 1987).

Als we het interview lezen wordt duidelijk dat Thatcher bedoelde dat we niet onder de persoonlijke verantwoordelijkheid voor onze daden uit kunnen komen, door te zeggen dat alles wat we verkeerd doen eigenlijk de fout van de maatschappij is. En dat als we willen dat de "regering' of de "maatschappij' iets doet, dat betekent dat er een plicht op andere mensen wordt gelegd en belasting van ze wordt geheven. Zij zegt niet dat we geen verantwoordelijkheden hebben tegenover anderen (zoals mijnwerkers), of een zinvol bestaan kunnen leiden buiten de maatschappij. Eén van de hoofdbezigheden van premier Thatcher is altijd geweest, het verzoenen van de wereld van economische berekening met onze morele verplichtingen ten opzichte van onze mede-burgers. Wie dat niet erkent is niet op de hoogte van de werkelijke beweegredenen en de aard van de Thatcher-revolutie, en staren zich blind op de economische kant van wat men nu het "Thatcherisme' noemt.

    • Melvin L. Schut