KENNETH MACMILLAN 1929 - 1992; Dramatische balletten

De Britse choreograaf Kenneth MacMillan werd gisteravond getroffen door een hartaanval. Hij overleed tijdens de voorstelling van zijn ballet Mayerling, een werk dat The Royal Ballet hier in januari 1987 evenals zijn choreografie Gloria presenteerde in het Amsterdamse Muziektheater. MacMillan behoorde, samen met Sir Frederick Ashton en John Cranko, tot de belangrijkste Engelse choreografen van deze eeuw.

Kenneth MacMillan werd geboren in Dunfermline, Schotland. Hij volgde de dansopleiding van de Sadler's Wells (nu Royal) Ballet School. In 1946 kreeg hij een engagement bij het toen net opgerichte Sadler's Wells Theatre Ballet (SWTB). Bij dit gezelschap danste hij onder meer in operaballetten. Twee jaar later stapte hij over naar het grote gezelschap van Covent Garden. Hij keerde in 1952 terug naar de thuisbasis, maar bleef voor beide groepen - vanaf oktober 1956 samengevoegd tot The Royal Ballet - werken. Hij was een expressieve klassieke danser, die vooral in de pas de deux uitblonk als partner.

Dame Ninette de Valois, de grote inspirator van het Britseballet, stimuleerde MacMillans carrière als balletmaker. Zijneerste werk Somnabulism (1953) realiseerde hij voor deChoreographic Group van SWTB, een experimentele afdeling onder leiding van David Poole, waar jonge choreografen hun werk konden toetsen aan de reacties van een klein, ingewijd publiek. In 1965 werd hij aangesteld als huischoreograaf van The Royal Ballet.

Veertig jaar diende MacMillan dit gezelschap. Van 1970 tot 1977 als artistiek leider en choreograaf. Daarna als "principal choreographer'. Hij bewerkte niet alleen klassieke balletten als The Sleeping Beauty, Swan Lake of Romeo and Juliet. Hij maakte ook ander avondvullend werk op basis van historische of literaire gegevens, zoals het hierboven genoemde Mayerling of Anastasia. Van MacMillan wordt wel eens gezegd dat hij wereldberoemd in Groot-Brittannië zou zijn. Maar ook daarbuiten worden zijn dramatisch getinte balletten gewaardeerd.