Betuwelijn

De toenemende goederenstroom vanuit Europoort naar het achterland kan op verschillende manieren verwerkt worden. De capaciteit van de bestaande waterwegen kan aanzienlijk vergroot worden door de introductie van onbemande 6 of 8 baks duwbak systemen. Als deze systemen voorzien worden van boegschroefunits en de voortstuwingseenheden van voldoende redundancy, kan met behulp van afstandsbesturing gevaren worden. Een soort "sail by wireless'.

Dergelijke dynamische positioneringssystemen zijn binnen de stand van de techniek. De 30 miljoen ton extra kan probleemloos getransporteerd worden, bij een te grote verkeersdrukte kan eventueel éénrichtingsverkeer gentroduceerd worden, de Waal: west-oost, de Rijn oost-west. De Betuwe als rotonde.

Indien de tijdfactor van wezenlijk belang is en de goederen binnen enkele uren van Rotterdam naar het Ruhrgebied vervoerd moeten worden dan zijn er nog andere opties dan treinen. De weer ten tonele gevoerde pijpleiding kan ook bovengronds worden aangelegd. Voordeel: goedkopere aanleg. Nadeel: landschapsvervuiling. De door de heer R.W.N. Keijser voorgestelde CGT gaat uit van bestaande technieken maar is niet dramatisch sneller dan varen en bovendien lijkt het systeem diefstalgevoelig.

Als de belangrijkste eis een verbinding met een snelheid van 100 à 150 km per uur is dan lijkt een spoorverbinding de enige optie. Omdat er echter sprake is van het besteden van 6 à 10 miljard gulden gemeenschapsgeld moeten alternatieven diepgaand geëvalueerd worden. Een van de allergrootste bezwaren tegen de Betuwe spoorlijn is de geluidsproductie.

Om aan die bezwaren tegemoet te komen zijn de ondergrondse alternatieven voorgesteld nog steeds uitgaande van traditionele railverbindingen. Mogelijke alternatieven zijn:

1. Levitatie d.m.v. homopolaire magneetsystemen, voortstuwing met lineaire motoren. Een systeem de 21e eeuw waardig. Waarschijnlijk zijn de kosten van deze systemen momenteel nog prohibitief. In de Verenigde Staten worden echter grote vorderingen gemaakt met magnetische lagersystemen. De wrijvingsverliezen dalen dan dramatisch.

2. Hydrodynamische lift. Als de containercarriers aangedreven worden door luchtbanden kan bij voldoende snelheid het gewicht gedragen worden door ski's. Voor optimaal effect worden de ski's of glijders in een kanaalachtige constructie geplaatst. Als medium kan fungeren water, smeerolie, vet of zelfs samengeperste lucht (toegepast bij airpallets). Indien gebruik gemaakt wordt van eigen voorstuwing is electrificatie niet nodig. Voortstuwing met een gasturbine (bijv. Heron) geeft een rendement boven de 40 procent, dit rendement is onbereikbaar door electrische systemen i.v.m. alle transmissieverliezen.

3. IJsbaan. In een goed gesoleerd kanaal wordt een enkele centimeter dikke ijslaag onderhouden waarover de ski's voortbewegen. Aandrijving zoals boven.

4. Individueel containervervoer. Kleine compacte containercarriers, voorzien van aerodynamische omkasting. Transportbaan (ijsbaan of glijgoot) boven de middenberm van de bestaande snelwegen, monopost of A-frame. Voordelen hiervan zijn: geen onteigeningskosten en procedures. Het landschap is al belast met een snelweg.