Bar & Boos

Het bizarre was het ontbreken van elke noodzaak, we gingen vrijwillig. Nou ja, we hadden geld gestort voor een plaatsje op zo'n tjalk, maar dat was ons eigen geld, aan dat geld waren we niet verplicht om aan boord te gaan, laat staan om voet te zetten op Engelsmanplaat.

We wilden van de natuur genieten en het moet gezegd, ze gaf het volle pond, de natuur was overweldigend: ijskoud, drijfnat en niet ongevaarlijk - ons haar stond recht overeind van atmosferische spanningen.

Op Engelsmanplaat is de natuur maar zeer beperkt geamendeerd en wel voornamelijk in de vorm van een huisje op poten, een vogelwachtershuisje. In het winterhalfjaar is er een slechtvalk gevestigd. Hij zit op het dak of op de balustrade en natuur of geen natuur, dat zal hem een zorg zijn.

De vogel zelf was uiteraard gevlogen. Wel vonden we de poten, een vleugel en de kop van een geslagen houtsnip. Vooral die kop, die had zich een tochtje over de Wadden heel anders voorgesteld.

In de luwte van dit huisje lieten we de volgende bui passeren. Regengordijnen schoven voor de wereld en de wind kreunde in het behaaglijke houtwerk.

Daar sta je ook niet elke dag bij stil, hoe verstandig het is om huizen te bouwen.