Gevoel voor de medemens

Een vlugschrift dat namens de spelers wordt verspreid onder de aanhang, een levensgroot reclamebord langs de lijn in Luzern om de actie tegen het racisme op en om de velden kracht bij te zetten: Feyenoord in de voortrekkersrol, een club met gevoel voor behoorlijk intermenselijk verkeer? Een club die de KNVB te snel af is met een heropvoedingsactie? Spelers met een goede inborst? Oh, wat hadden ze zich geërgerd aan het gedrag van hun aanhang tijdens de ontmoeting met Hapoel uit Israel en wat hebben ze het allemaal te kwaad met de ronduit beledigende uitingen tegen donkere spelers.

Goeie jongens, stuk voor stuk.

Zo lang ze iets over anderen denken te kunnen zeggen, want al die fijnzinnigheid verdwijnt zodra ze binnen de lijnen staan. In het veld, zal elke voetballer vertellen, bestaan andere normen, heersen andere wetten.

Dat één van je medespelers een tegenstander tegen de vlakte ramt heb je meestal niet gezien. En je hebt vrede met zijn verklaring dat het meer een slaande beweging was en die tegenstander zich aanstelde. Het is veel gemakkelijker om een hoop drukte te maken over de vergissing van de grensrechter en de arbiter die de verkeerde speler uit het veld stuurt.

De club probeert na afloop de vergissing uit het rapport van de scheidsrechter te houden, tekent protest aan als straks de schorsing bekend wordt gemaakt en zal vol verontwaardiging spreken over het onrecht in de wereld en in het bijzonder bij de UEFA. Nog geen woord is er gezegd over het niet te tolereren gedrag van de speler. Om over het opleggen van een straf nog maar te zwijgen. Die worden in de voetbalwereld alleen gegeven voor te laat komen op de training. Op de doodschop staat eerder een premie.

Wangedrag is een geaccepteerd onderdeel van het spel geworden. PSV-doelman Hans van Breukelen meldde na de wedstrijd AEK Athene dat zijn club thuis de Grieken moet slopen “al kost dat tien gele kaarten”. Ten koste van gele kaarten, betekent in het jargon met grove middelen. Binnenkort begint de KNVB een actie tegen het racisme. En dan komen al die jongens die op het veld een absoluut gebrek aan respect voor hun tegenstander etaleren de massa vertellen hoe het hoort. Het lief-zijn-voor-elkaar wordt al te vaak overstemd door het geluid van krakende botten. Maar in het veld gelden andere wetten en wie niet voetbalt zal dat nooit begrijpen.