"Dan zien ze toch dat het door kinderen is gemaakt'

AMSTERDAM, 26 OKT. De hele dag je kinderen de deur uit en 's avonds een door hen bereide maaltijd voorgezet krijgen. Die droom kwam zaterdagavond uit voor de ouders van driehonderd kinderen.

Het Amsterdamse Kinderkookcafé had samen met het Hilton hotel een galadiner georganiseerd. Het hotel vond het een leuk idee en het Kinderkookcafé hoopte er wat geld mee te verdienen voor een binnenkort te openen dependance in de westelijke Jordaan in Amsterdam. Charlotte Borggreve, coördinatrice van het kookcafé, hoopt daar kinderen uit bredere lagen van de bevolking te trekken, vooral die van allochtonen ziet ze nog te weinig.

Om halftien zijn ze met de voorbereiding van het diner begonnen. 's Middags dreigt er even een opstand uit te breken als chef-kok Rieldo Frans van het Hilton constateert dat het hors d'oeuvre (een herfstige paddestoelsalade) op verkeerde bordjes ligt. Morrend worden alle ingrediënten weer gescheiden. “Wat maakt dat nou uit”, zegt een meisje, “dan zien ze toch dat het door kinderen is gemaakt”. Een deel van het voorgerecht verdwijnt al doende in kauwende mondjes.

Andere kinderen studeren, geïnspireerd door Telehendrik, stukjes in die tijdens het diner zullen worden opgevoerd. Sabrina (11) zal een liedje zingen: “Woeiiii, de herfst is treurig. Ik zing een liedje, voor jou en voor mij.” Dat het thema van het diner herfst is, is ook te zien aan de bladeren op de lange rijen tafels.

“Het spijt me dat jullie een beetje krap zitten”, zegt de kleine ceremoniemeesteres aan het begin van de avond tot de overvolle zaal met 610 volwassenen. Talloze kinderen, van drie tot een jaar of 14, wurmen zich intussen langs de ruggen van de stoelen met in iedere hand een bord of schotel.

Als de volwassenen van een gang zijn voorzien, mogen de kinderen zelf eten in een andere zaal. Overdag oogde het tijdens de voorbereiding van het diner nog gematigd gedisciplineerd, nu is het een janboel en de hongerigsten (temerig: “ik heb sinds twaalf uur niets meer gehad”) of brutaalsten slaan met hun bestek op het bord. De chef-kok blijft rustig. Hij heeft wel voor hetere vuren gestaan, “maar dan had ik mijn eigen brigade, nu is het soms wel paniek”. Hij regelt snel een paar karren voorgerecht en de rust keert weer.

Na het toetje, maar voor het discofeest, vertrekken de meeste kinderen met hun ouders. Ze komen uit het hele land en sommigen moeten nog ver reizen. Het is allemaal een uurtje uitgelopen, maar voor de trotse ouders en vaak doodmoeë kinderen was het een prachtige belevenis. En ze hebben er een plaats mee verdiend in het Guinnes Book of Records, want nooit eerder kookten zo veel kinderen voor zo veel mensen.