Braille op computer kost geld

DEN HAAG, 23 OKT. Yvonne Bakker, vertegenwoordigster van Jopla, het jongerenplatform van de Gehandicaptenraad, spreekt, terwijl haar vingers over het brailleschrift voor haar glijden. “Het echte probleem is dat er voor ons niet genoeg werk is”, zegt ze tegen elf Tweede-Kamerleden, die stil luisteren. “Op de mytylschool was het zo dat veters strikken en zelfredzaamheid belangrijker waren dan de opleiding, want we kregen toch geen baan. We zijn niet voorbereid.”

In de Troelstrazaal van de Tweede Kamer wordt de hoorzitting gehouden over de WAO-plannen van het kabinet. Een initiatief van de Kamercommissie voor sociale zaken, waarvan de leden binnenkort hun commentaar op het wetsvoorstel op papier moeten zetten. Yvonne Bakker schetst wat de kansen voor gehandicapten op de arbeidsmarkt zijn. “Blinden aan de telefoon, doven in het archief en rolstoelers op de administratie.” Zij noemt de blinde die in de informatica aan de slag wil, maar daarvoor bij de computer een brailleregel nodig heeft. Zo'n voorziening kost geld en als de Gemeenschappelijke Medische Dienst van oordeel is dat de kosten niet tegen de baten opwegen, gaat de baan in de informatica niet door. Hetzelfde overkomt de dove die niet zonder tolk kan. Moeten hun uitkeringen omlaag?

Het Kamerlid Groenman (D66) noemt het “een indrukwekkend verhaal”, maar wil er net als haar mede-parlementariërs geen oordeel over geven, want daar zijn hoorzittingen niet voor. De Kamerleden horen nog eens wat ze al weten. Vertegenwoordigers van het Landelijk WAO-beraad, de Gehandicaptenraad en andere organisaties zetten uiteen waarom de uitkeringen wegens arbeidsongeschiktheid niet opnieuw mogen worden verlaagd. De vakcentrales FNV, CNV en MHP vinden de verlaging van de uitkeringen “een onvergeeflijke vergissing”, aldus FNV-voorzitter J. Stekelenburg.

Namens alle werkgeversorganisaties laat KNOV-voorzitter J. Kamminga weten dat het WAO-voorstel zeker moet doorgaan en eigenlijk “het minimum” is van wat er moet gebeuren om het aantal arbeidsongeschikten omlaag te brengen.

Als de Kamer straks het wetsvoorstel gaat behandelen, zijn er nieuwe acties te verwachten, kondigt Stekelenburg aan, al is hij niet van plan opnieuw 250.000 (“250.000!”) demonstranten op het Haagse Malieveld te verzamelen.

Alle maatregelen ten spijt, om meer gedeeltelijk arbeidsongeschikten aan het werk te krijgen is er volgens het WAO-beraad en de Gehandicaptenraad maar één echte oplossing: verplicht werkgevers een deel van hun personeelsbestand uit WAO'ers te laten bestaan. Zo'n quotumbepaling hangt al jaren boven de markt, maar de politiek heeft haar tot nu toe niet willen invoeren. En dat moet vooral zo blijven, vindt werkgever Kamminga. “Je kunt onmogelijk als werknemer en werkgever tot elkaar worden veroordeeld. Je zult maar een bedrijf ingeschopt worden waar je niet welkom bent”, vat hij het probleem samen.

Yvonne Bakker luistert intussen toe op de publieke tribune. Zij wacht af wat kabinet en parlement met haar voor hebben, net als 910.800 andere arbeidsongeschikten.

    • John Kroon