Major voelt zich alleen

LONDEN, 21 OKT. John Major is eenzaam. Berichten als zou Major lijden onder de zwaarte van zijn baan als premier, worden vanmorgen geaccentueerd in The Times. De krant schrijft dat de premier maar weinig mensen heeft die hij kan vertrouwen. Hij lijdt onder de negatieve berichtgeving over zijn leiderschap en over zijn “zwalkende” beleid. Adviseurs van de premier bellen soms vrienden van hem op, zegt een collega-minister. “In Godsnaam, bel John. Steek hem een hart onder de riem.

Hij is eenzaam.” Geruchten als zou de de premier “ingestort” zijn op “zwarte woensdag”, de dag dat het pond sterling tengevolge van intense speculatie werd teruggetrokken uit het EMS, circuleren al langer in politiek Londen. Vertrouwelingen van de premier, zoals de schrijver Jeffrey Archer en de onlangs na een schandaal vertrokken minister David Mellor, ontkennen niet dat Major door een crisis gaat, maar zeggen dat hij hard genoeg is om overeind te blijven. Andere (anonieme) collega's zijn niet zo zeker. Al langer geldt als een vaststaand feit dat John Major aardig gevonden wil worden en dat geldt voor een politicus in zijn rol als een zwakte.

Anders dan Margaret Thatcher, die nooit een krant las, is Major “geobsedeerd door zijn knipsels”, meldt The Times. De afvalligheid die de gewoonlijk loyale Tory-pers sinds 16 september jongstleden aan de dag heeft gelegd, heeft hem pijnlijk getroffen. De echtgenote van de premier, Norma, heeft een programma als Spitting Image en het befaamde ochtend actualiteitenprogramma Today al tot verboden kost verklaard teneinde de gemoedsrust van de premier niet ongunstig te beïnvloeden.

Maar Norma is lang niet de hele week bij John in buurt, omdat ze het liefst verblijft in de familiewoning in Cambridgeshire. Volgens The Times krijgt de premier daardoor niet behoorlijk te eten, al laat hij af en toe fish & chips komen als hij 's avonds laat nog in de ambtswoning zit te werken. Volgens een vriend is Major vooral “afgedraaid” omdat hij Mellor heeft moeten laten gaan, Heseltine niet durft te laten vallen en nog steeds Lamont niet heeft kunnen overplaatsen - opnieuw een manifestatie van zijn zachtaardige inborst, die strijdt met politieke werkelijkheidszin.

Volgens een ander steekt de premier het meest de minachting van de oude adel en de ex-Etonians in zijn partij, voor zijn intellectuele capaciteiten. Zo was Major furieus over de suggestie van oud-minister Nigel Lawson dat hij als staatssecretaris voor de begroting destijds moeite had om te begrijpen waarover het ging.