Als een kangoeroe over het podium

Concert: Beatcream. Gehoord: 16/10 So What, Gouda. Herhaling: 24/10 Koog, Noord-Scharwoude; 31/10 Bunker, Gemert. Tournee.

Het is opmerkelijk hoe popmuzikanten er na dertig jaar popgeschiedenis nog altijd in slagen bij iedere nieuwe muziekstijl een nieuwe haardracht te bedenken. "Gabber-house' vereist lange krullen, dromerige muziek uit Engeland een bloempotkapsel en bij muzikanten die hun hoofd gedeeltelijk kaal scheren of vreemde hoofddeksels dragen is ongetwijfeld sprake van een samensmelting van stijlen.

Het Haarlemse kwartet Beatcream, die samen met Gotcha! de voorhoede van de Haarlemse muziekscene uitmaakt, vermengt funk met rock in drukke nummers. Op de eerste cd, People Stink, die onlangs verscheen bij Sony, zijn de instrumenten dicht op elkaar gemixt. De arrangementen van een aantal nummers als Dope City of Trouble in Paradise hebben verrassende intro's en "breaks' maar het gebrek aan rustpunten in de volgespeelde songs geeft de cd een benauwd, eendimensionaal geluid. Ook de opvallende overeenkomst met de Red Hot Chilli Peppers, de pioniers van dit genre, wordt na verloop van tijd storend.

De voortdurende energie-uitbarsting van Beatcream komt live beter tot zijn recht. Vanaf de eerste noot van het lijflied Rock Rave 'n Roll raasde zanger P.P., het hoofd kaal geschoren op een staartje op zijn kruin na, met kangoeroesprongen over het podium, soms achtervolgd door de met slaapmuts getooide gitarist. Het geluid was overmatig hard maar had meer dynamiek dan op de cd. Toch waren de uitgelaten presentatie van de zanger, de hardrockriffs van gitarist Jerk en de dreunende loopjes van bassist D.R.E. niet inspirerend voor het publiek. Pas toen de gitarist uitdrukkelijk verzocht om reacties werd er voorzichtig een nummertje gedanst. De rest van het publiek in het Goudse jongerencentrum stond op enige afstand van het drie decimeter hoge podium het viertal bevreemd te bekijken.