Financiën wil meer weten over dividend

De Nederlandse overheid heft twee keer belasting over bedrijfswinsten. Aandeelhouders en bedrijfsleven bekritiseren dit systeem al jaren. Onlangs kregen de critici van de dubbele heffing er een argument bij: dit belastingsysteem zou de voornaamste oorzaak van de relatief lage waarde (gemeten in koers/winst verhouding) van Nederlandse aandelen zijn.

De dubbele belasting zit als volgt in elkaar. Ondernemingen betalen 40 procent vennootschapsbelasting over de eerste 250.000 gulden bruto winst en 35 procent over de rest. Een deel van de winst keren ze als dividend uit aan de aandeelhouders. Vervolgens betalen de particuliere aandeelhouders weer inkomstenbelasting over het dividend dat zij uitgekeerd hebben gekregen. Ze hoeven niet over het hele bedrag belasting te betalen: de eerste duizend gulden zijn onbelast. Over elke extra gulden moet de aandeelhouder inkomstenbelasting betalen.

Deze dubbele belasting op bedrijfswinsten is een van de belangrijkste oorzaken van de relatief lage koers/winstverhouding van aandelen in Nederland. Dat is de conclusie van de Stichting voor Economisch Onderzoek (SEO) van de Universiteit van Amsterdam die eerder dit jaar een onderzoek deed naar de vermeende onderwaardering van Nederlandse aandelen in vergelijking met de ons omringende landen. De belegger heeft minder voor Nederlandse aandelen over omdat hij netto minder overhoudt dan bijvoorbeeld in Duitsland of Groot- Brittannië. Daar wordt de belasting vooraf verrekend.

Het ministerie van financiën bekijkt de dubbele heffing ondertussen op zijn eigen manier. De belastingdienst vindt het nuttig zoveel mogelijk "contra-informatie' over dit soort inkomsten te verzamelen. Dan kan eenvoudig gecontroleerd worden of iedereen het genoten dividend wel netjes opgeeft bij de belastingdienst. Het vermoeden bestaat dat de schatkist nu door het verzwijgen van dividendinkomsten veel geld misloopt. Dit probleem zou in één keer de wereld uitgeholpen zijn als financiële instellingen verplicht waren de gegevens over het uitgekeerde dividend direct te melden aan de belastingdienst (dividendrenseignering). Net zoals de Nederlandse banken sinds een paar jaar doorgeven hoeveel rente hun particuliere klanten hebben ontvangen. Een maatregel die de schatkist jaarlijks 600 miljoen gulden oplevert. Het ministerie vindt wel dat de administratieve kosten van dividendrenseignering moeten opwegen tegen de eventuele baten.

    • Frank van Alphen