Coach zonder visie blij met een punt na gok met Gascoigne

LONDEN, 15 OKT. De voetbalwereld staat op zijn kop. Graham Taylor, de coach van de Engelse ploeg, stapte gisteravond na de 1-1 tegen Noorwegen met een brede grijns op zijn gezicht uit de kleedkamer. Hij kon absoluut niet ontevreden zijn over de prestatie van zijn team. Engeland had inderdaad hard gewerkt, was heel veel meer aan de bal dan de tegenstander, maar verloor wel een punt in zijn eerste WK-kwalificatiewedstrijd..

Zijn Noorse collega Egil Olsen leek zich tegelijkertijd een beetje te generen voor de riante koppositie van Noorwegen in een groep met een ex-wereldkampioen (Engeland) en een ex-Europees kampioen (Nederland). Olsen haastte zich om, ongevraagd, toe te geven dat zijn ploeg geluk had gehad. Hij had tijdens de wedstrijd een 0-0 resultaat als enige mogelijkheid op succes voor de Noren gezien.

Daar kon echter geen sprake meer van zijn nadat David Platt in de beginfase van de tweede helft had gescoord. Olsen wilde, zo legde hij uit, net in het laatste kwartier een tweede aanvaller inzetten om nog een laatste poging te doen een gelijkspel te bereiken toen Kjetil Rekdal, speler van het Belgische Lierse SK, plotseling met een doffe knal met zijn linkervoet de bal in de rechterbovenhoek schoot. “A great strike”, noemde Graham Taylor het later. Olsen vond het met gepaste bescheidenheid “wel een aardig schot”.

Toch sprak Graham Taylor van de beste aanvallende prestatie van Engeland sinds zijn aanstelling in 1990 als opvolger van Bobby Robson. Dus moet het in de voorgaande 25 wedstrijden wel erg beroerd zijn geweest. Taylor heeft het zwaar te verduren van de in Engeland sterk vertegenwoordigde boulevardpers. De kritiek die Dick Advocaat in Nederland krijgt is kinderwerk in vergelijking met die op Taylor. Hij wordt in de kranten voortdurend met de grond gelijk gemaakt. Hij zou, beweren vele Engelsen, geen visie hebben. Steeds veranderde hij de afgelopen twee jaar van taktiek. Bovendien gebruikte Taylor in 25 wedstrijden liefst 54 spelers. Overigens stelde voorganger Robson er in dezelfde periode maar vijf minder op.

Gisteravond kon Taylor nauwelijks verwijten worden gemaakt. Iedereen wilde Paul Gascoigne in de ploeg. En Taylor nam de gok. Want anders kan het inzetten van Gascoigne niet worden genoemd. Het is niet gebruikelijk dat een voetballer zijn eerste volledige wedstrijd na achttien maanden afwezigheid in de nationale ploeg van zijn land speelt en dan nog wel in een belangrijke WK-kwalificatie. In de rust mocht Gascoigne van de teamleiding niet gaan zitten omdat hij dan stijf zou worden en niet lang meer zou kunnen spelen. Zo ijsbeerde de speler een kwartier lang door de Engelse kleedkamer.

Paul Gascoigne kon niets worden verweten. Hij gaf alles wat er in zijn mogelijkheden lag op hetzelfde gras waar hij na zestien minuten in de Cupfinal van 1991 met een onbeschofte charge zijn eigen knie in puin schopte. De aanwezigheid van Gascoigne in de Engelse ploeg was vooral van psychologisch belang. Daarom was hij al in september voor de oefenwedstrijd tegen Spanje als een soort joker bij de selectie gehaald. Hij liep toen nog heel erg mank en trainde maar twintig minuten mee, maar hij was er en daar ging het om.

Gisteravond spoorde Gascoigne zijn teamgenoten voortdurend aan en had grote invloed op de sfeer in het stadion. Het publiek juichte hem uitgebreid toe en als de middenvelder met rugnummer acht aan de bal was klonk er geroezemoes in de vakken. Een woordvoerder van de Football Association schatte dat er mogelijk 10.000 tot 15.000 mensen extra naar Wembley waren gekomen door de rentree van de populaire Gazza. Het toeschouwersaantal van 51.000 viel ook alleszins mee na de zwakke resultaten van de laatste tijd.

Gascoigne was gisteravond overenthousiast. Hij vroeg om bijna elke bal. Hij kreeg 'm vaak niet omdat hij niet in de goede positie stond. Toch had de kinderlijke voetballer in negentig minuten 57 keer balcontact. Daar deed hij meer goed dan slecht mee. Vooral zijn corners en vrije trappen waren zoals vroeger. Ook zwaaide hij af en toe weer vervaarlijk met zijn ellebogen. Dat leverde hem vlak voor rust een gele kaart op.

Toch is Gascoigne nog lang niet helemaal niet de oude. Hij mist de kracht om zelf ballen te veroveren, doorgaans één van sterke punten. Maar de wetenschap dat een fitte Gascoigne nog veel waardevoller voor Engeland kan zijn dan gisteravond houdt Graham Taylor op de been. De bondscoach hoopt ook nog op de terugkeer van Liverpool-vedette John Barnes die ook al vele maanden uitgeschakeld is door blessures. “Als iedereen fit is hebben we echt een hele sterke ploeg”, zei Taylor.

    • Hans Klippus