Cinekid in de herfst

Cinekid '92. Film- en televisiefestival voor de jeugd. Amsterdam, De Meervaart, tot en met 21 oktober.

Met de opname van Cinekid in het Kunstenplan van minister D'Ancona is het voortbestaan van dit kinderfilmfestival tot 1996 min of meer gewaarborgd. De organisatoren van Cinekid hebben gelijk, als ze stellen dat er nu vier jaarlijkse filmfestivals in Nederland plaats vinden: Rotterdam, de Nederlandse Filmdagen, het International Documentary Filmfestival Amsterdam en Cinekid. Als vijfde kan men op dezelfde gronden het Animatiefilmfestival te Utrecht beschouwen, maar dat wordt niet elk jaar georganiseerd.

Cinekid-programmeur Harry Peters zocht voor de competitie van dit jaar vijftien kinder- en jeugdfilms bij elkaar, keurig verdeeld in drie gelijke contingenten voor de leeftijdscategorieën 4-8 jaar, 8-12 jaar en 12-16 jaar. Vooral die laatste groep blijkt niet gemakkelijk te mobiliseren voor een bezoek aan jeugdfilms, omdat ze in de gewone bioscoop al op haar wenken bediend wordt.

Door de traditionele keuze van Cinekid voor de herfstvakantie, richt het festival zich vooral op individuele kinderen en hun ouders. De prijzen, de Cinekid Award en de Kinderkastprijs voor het beste Nederlandse jeugdtelevisieprogramma van het afgelopen seizoen, worden dubbel toegekend, zowel door jury's van volwassen deskundigen als van kinderen. Verder vinden er tijdens het festival in de Meervaart verschillende discussies plaats, waaronder dagelijkse "confrontaties' tussen film- en televisiemakers enerzijds en speciaal vooraf getrainde jeugdige "commentatoren' anderzijds.

Onder de vijftien officieel geselecteerde films bevinden zich, zoals gebruikelijk, nogal wat Scandinavische produkties. Uit Denemarken komt bijvoorbeeld de hit Crums (Krummerne) - over een rumoerige en rommelige familie - die raak de dilemma's en de chaos van een gezin met twee werkende ouders typeert. De grote trots van deze zesde Cinekid is de nationale première van de bioscoopversie van Ben Sombogaarts Het zakmes (zie andere filmpagina).

Er zijn ook op Cinekid films te zien uit Iran (het wonderschone Bashu), Duitsland, Canada, Rusland, Tsjechoslowakije en, verrassend, twee films uit Nieuw Zeeland, waar ook de overheid de jeugdfilmproduktie actief is gaan stimuleren. Grampire van David Blyth is een heel aardige, aanstekelijke film over een grootvader die tot de levende doden blijkt te behoren. De vampier-opa is onweerstaanbaar als hij op zijn tenen, hand in hand met twee jongetjes, begeleid door Die Zauberflöte om zijn eigen lijkkist danst. De soms wat knullige acteerprestaties en houterige dialogen neem je dan graag op de koop toe.

Het meest tevreden is programmeur Peters tot nu toe over het feit dat zes van de vijftien films nog voor de aanvang van het festival al verzekerd zijn van distributie in Nederland. De tournee van delen van het programma door filmhuizen in het hele land, direct aansluitend op het festival, onder het motto "Cinekid op locatie', lijkt die decentralisatiegedachte nog eens te willen onderstrepen.

    • Hans Beerekamp