Schiphol

Aan de geschiedenis van de luchthaven Schiphol is een nieuw hoofdstuk toegevoegd.

Allereerst past een gevoel van diep verdriet en medeleven met de slachtoffers in de Bijlmermeer. Het noodlot heeft blindelings toegeslagen. Maar het is niet alleen het noodlot. Schiphol is een vloek voor zijn omgeving geworden. Tot dusver was het de verschrikkelijke geluidshinder waaraan de bewoners in en om Amsterdam waren blootgesteld. De Buitenveldertse baan, om een voorbeeld te noemen, wordt over lange perioden overdag gebruikt, waarbij de zware toestellen nagenoeg onder handbereik over de huizen vliegen. Ook meer en meer 's nachts, op basis van een vergunning van de minister van verkeer en waterstaat, die de economie kennelijk belangrijker vindt dan mensen.

Het onder "handbereik' binnenvliegen van toestellen over in de onmiddellijke omgeving liggende dichtbevolkte woongebieden wijst op een volkomen onaanvaardbare ligging van de luchthaven. Reeds in 1945 was de toenmalige president-directeur Plasman van mening dat Schiphol veel te dicht onder de rook van Amsterdam lag. Men heeft de fout gemaakt Schiphol toe te staan zich in feite ongecontroleerd uit te breiden zonder acht te slaan op de menselijke consequenties. Rijks-, provinciale- en stadsbesturen verdienen daarvoor verantwoordelijk te worden gesteld. Zij dienen op de kortst mogelijke termijn maatregelen te nemen die rekening houden met de last, gezondheid en veiligheid van de omwonenden. Verbieden van nachtvluchten, het bij voorkeur leiden van toestellen over dunbevolkte aanvliegroutes liggen binnen handbereik. Het verplaatsen van de startbanen naar een verantwoorde locatie is onontkoombaar.

    • Ir. C. van der Veen