Een grensgeval in hoofdklasse hockey

Het adresboek van de Koninklijke Nederlandse Hockey Bond vermeldt dat om bij VHC in Venlo te komen bij de rotonde “richting Duitsland” moet worden gereden. Het complex van de nieuwe hoofdklasser in de mannencompetitie ligt dan ook op amper driehonderd meter van Duits grondgebied. De oude terreinen van de Venlose vereniging lagen zelfs nog dichter bij het buurland. In die tijd kwam de bal na een hard schot over één van de doelen op het hoofdveld werkelijk in Duitsland neer.

Het is dus niet zo vreemd dat in de selectie van de Venlose Hockey Club vier Duitsers zijn opgenomen. Zij maken het elftal beduidend sterker. Er is alleen één probleem. De Duitsers spelen ook nog bij een club in hun eigen land. En die gaat voor. Verleden week deed er tegen HGC (0-9) maar één Duitser bij VHC mee, gisteren op eigen veld tegen Amsterdam (0-5) drie. Want de Duitse competitie is nu afgelopen. De vierde Duitser - de laatste aanwinst - ex-international Hans Hennig Fastrich zou ook nog hebben meegedaan, maar is nog niet hersteld van een virusziekte.

Hier is, zeggen concurrenten van VHC, sprake van competitievervalsing. Helemaal ongelijk hebben ze niet. Dat ontkennen de Venlonaren zelf ook niet. Ze vinden het alleen raar dat er nu ineens ophef over wordt gemaakt. “We doen het al jaren zo, maar nu pas wordt er geklaagd”, zegt voorzitter Joop Berendsen. Hij geeft aan dat de Duitsers zich echt betrokken voelen bij VHC. “Ze zijn hier niet weg te slaan.” En dat, benadrukt Berendsen, heeft niets met geld te maken. Buiten hun vergoeding voor de reiskosten krijgen de buitenlanders niets extra's. Het gaat vooral om de sfeer. In Duitsland komt bijna niemand naar competitiehockey kijken en VHC heeft daarentegen een flinke aanhang. Volgens de voorzitter zullen middenvelder Kalle Meschede, al vier jaar actief in Venlo, en verdediger Karl Huxhagen in de toekomst zelfs alleen nog voor hun Nederlandse club spelen.

VHC, in hockeykringen gewoon bekend als 'Venlo', valt overigens niets te verwijten. De Limburgse club maakt optimaal gebruik van de mogelijkheden. De KNHB verbiedt in haar reglementen een speler niet om voor clubs in twee verschillende landen uit te komen. Bovendien wordt een buitenlander die twee seizoenen of langer voor een club in de nationale competitie speelt als Nederlander beschouwd. Vandaar dat Venlo vier Duitsers kan opstellen. Ideaal is deze situatie natuurlijk niet, bekent ook coach Wim Damman. De Nederlandse competitie is al een maand bezig, maar afgelopen week had hij pas voor het eerst een paar Duitsers op de training. Met Fastrich, de strafcornerschutter, wisselde Damman tot nu toe alleen een paar woorden.

Op den duur, zeggen ze bij het ambitieuze VHC, moet het anders worden. Ze willen een heel team met Limburgers. Maar daar is de situatie nog niet rijp voor. Talentvolle jeugd wordt momenteel opgeleid. Dus moeten de Duitsers helpen de tijd te overbruggen. “We hebben eerst nog geprobeerd topspelers uit het westen naar hier te lokken, maar dat lukte niet”, aldus Theo Terlingen, vice-voorzitter en bestuurslid technische zaken. Terlingen is 86-voudig international. Hij maakte de Olympische Spelen van Rome, Tokio en Mexico mee. Terlingen stamt uit het westen, maar verhuisde negen jaar geleden naar Venlo. Hij is inmiddels ingeburgerd op sportpark Herungerberg. Toch gaat hij bij VHC voor “een buitenlander” door.

Coach Wim Damman denkt aan veertien punten genoeg te hebben om in de hoofdklasse te kunnen blijven. Venlo heeft er al twee, twee weken geleden behaald tegen Oranje Zwart. De punten zullen volgens Damman, zelf geen Limburger, voornamelijk op het eigen, stokoude, kunstgras moeten worden vergaard. “Buiten Limburg toont de ploeg een beetje schroom.” Tegen koploper Amsterdam, gisteren, bleef VHC met lege handen. Het werd 0-5, drie goals van Taco van den Honert - twee strafcorners en één sublieme solo. De uitslag was echter geflatteerd. Met name in het tweede gedeelte van de eerste helft speelde het fanatieke VHC beter dan Amsterdam dat het geluk aan haar zijde had. “Hier gaan nog vele ploegen sneuvelen”, voorspelde Amsterdam-coach Joep Brenninkmeijer na afloop.

Het probleem voor Venlo is dat in Duitsland de populaire zaalhockeycompetitie binnenkort weer van start gaat. Daaraan zullen in ieder geval Fastrich en Andreas Dolge meedoen met hun club Mönchengladbach. Ze zijn dan de meeste wedstrijden weer niet beschikbaar voor VHC. Dolge is de spelbepaler in Venlo en is aan zijn derde seizoen in Nederland begonnen. De voormalige Oostduitser wilde eigenlijk niet meer in Venlo spelen. Hij wilde meer aandacht aan zijn gezin besteden. “Maar ik wil Venlo graag helpen. Dat hebben ze me gevraagd. En ik ben hier altijd fantastisch behandeld.” Dolge vindt het spelen in Nederland eigenlijk leuker dan in Duitsland. Hij voelt zich echter verplicht om voor Mönchengladbach te blijven spelen.

Het zou jammer zijn als Venlo degradeert. Voor de spreiding van het hockey is het prettig dat er een ploeg uit Limburg in de hoofdklasse speelt. VHC is geen onbekende in de top. De vereniging werd bij de mannen acht keer kampioen van Nederland, 1939, '42, '43, '46, '50, '53, '55 en '67. Geert van Eijk, Teddo Gerrits, Harrie Derckx en de broers Nefkens zijn bekende spelers uit het roemruchte verleden van VHC. Zij kijken nu vanaf de zijlijn toe hoe het hun club na terugkeer op het hoogste niveau vergaat.

    • Hans Klippus