Alles is kwijt of vergeten

Of ze nog wel over alle onderwerpen kan schrijven als columniste, sportschrijfster? Doping bijvoorbeeld? Ria Stalman haalt haar schouders op. Er zijn zoveel andere onderwerpen. Vorige week dook er weer eens een berichtje over Stalman op. "Onderzoek afgesloten'. De Atletiek Unie had zelf - in de periode waarin ze door voormalige vrienden in een inmiddels voormalige krant werd beschuldigd van gebruik van anabole steroïden - onderzocht of de atlete bij een wedstrijd in Hengelo een dopingcontrole was ontvlucht.

Maar het rapport van die wedstrijd bleek niet meer te achterhalen en de gedelegeerde van de Internationale Atletiek Federatie kon er zich niets van herinneren. Kwijt en vergeten. Het ergste wat er kan gebeuren als je je onschuld wilt aantonen. De affaire Stalman is er één van open einden. De beschuldigingen tegen haar zijn nooit bewezen, maar evenmin krachtig aangevochten. Van de jurist die ze na de eerste publicatie in de arm had genomen heeft ze de naam niet bekendgemaakt.

Tot stappen is het nooit gekomen. “Modder is zo gegooid en krijg het maar eens van je jas af”, zegt mr. Emiel Vrijman van het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken. Wrijven helpt niet, de vlek wordt alleen maar groter. Daarom wordt er vaak niet naar de rechter gestapt, wat weer als een vrees voor de waarheid kan worden uitgelegd. Vrijman is één van de weinigen die - op eigen houtje - in de Verenigde Staten onderzoek heeft gedaan naar de beschuldiging dat Stalman doping zou hebben gesmokkeld over de Mexicaans-Amerikaanse grens.

Zijn argwaan werd gewekt door een naam van een officier van justitie in de eerste grote publicatie. Vrijman studeerde in San Diego rechten en had nog nooit van 's mans naam gehoord. Niemand trouwens. En de dossiers die de verslaggever zei te hebben mogen inzien waren niet eens meer op die plaats. Wel in Washington D.C, maar alleen toegankelijk in het geval van een officieel onderzoek of op verzoek van Stalman zelf. En zelfs als haar naam was geregistreerd vertelt dat alleen wie eigenaar of huurder was van de auto waarin de middelen werden gesmokkeld. Stalman schrijft al weer overal.

Maar doping blijft een beladen onderwerp. Als ze het gebruik verdedigt, probeert ze zichzelf wit te wassen, als ze het verwerpt is ze hypocriet. Zal er gezegd worden. Terwijl er slechts één bewezen feit is waaraan ze zich schuldig heeft gemaakt: ze heeft aan sport gedaan.