Wrijving

Sommige misverstanden zijn uitgesproken kwaadaardig.

We hadden één kind en dat was net oud genoeg om in Sinterklaas te geloven. We zeiden dat hij zijn schoen moest zetten, bij de voordeur, schoorsteen was er niet, dat Sinterklaas dan wel wat aardigs zou achterlaten. Maar hij wou niet! Wat we ook verzonnen, hij vertikte het zijn schoen te zetten. Jonge ouders diep ontgoocheld, ondankbaar kind.

's Avonds, toen ik hem naar bed bracht, kwam de aap uit de mouw.

We waren pas schoentjes voor hem wezen kopen en dat was een heidens karwei geweest; smalle leest, hoge wreef. Met die peuter tussen ons in alle schoenwinkels van Nijmegen af. Uit wat over zijn hoofd heen gezegd en verzucht werd moet hij hebben begrepen dat hij met zijn voetjes oorzaak was van een hoop ongemak. Dus die schoentjes, nu ze er eenmaal waren, wou hij nooit meer kwijt.

Met andere woorden: ons kind was bang dat Sinterklaas zijn schoen zou meenemen.

Nou, dat viel dan nog mee, dat kon worden opgehelderd, bijgelegd, maar al die andere misverstanden, die welke nooit als zodanig aan het licht komen, je kunt op je vingers natellen dat daar hele smerige tussenzitten.

    • Koos van Zomeren