Massaal verlies witspelers

TILBURG, 10 OKT. Alsof er massaal bewezen moest worden dat spelen met de witte stukken tegenwoordig geen voordeel meer is, trok op de tweede speeldag van het Interpolis schaaktoernooi de ene na de andere zwartspeler het volle punt naar zich toe. Niet minder dan zeventien zwarte overwinningen vielen er te noteren, tegen een schamele zes voor wit. De Nederlandse inbreng was niet onbelangrijk. John van der Wiel en Loek van Wely leverden met hun overwinningen in de nabeurt prestaties van formaat en plaatsten zich voor de tweede ronde.

Friso Nijboer bleef eveneens in de race. In een hektisch tijdnoodduel kreeg Kurajica geen kans om revanche te nemen voor de verloren eerste partij en moest in remise berusten. Van der Sterren en Ligterink voegden zich bij de 28 spelers die vandaag in de versnelde beslissingspartijen het publiek van spektakel mogen gaan voorzien. Voor de overige tien Nederlandse deelnemers viel het doek.

Na een voor Tilburgse begrippen ongewoon rommelige start, verliep de tweede helft van de eerste ronde aanmerkelijk soepeler. Sneller dan verwacht begint iedereen te wennen aan de vernieuwde toernooi-opzet. Bij de organisatie bestaat er geen twijfel meer over wie wel en wie niet aanwezig zijn en bij de spelers neemt de kennis over de afwijkende spelregels per dag toe. De enige betrokkenen die vooralsnog reden tot klagen hebben zijn de toeschouwers. Op drukke dagen werden de afgelopen jaren steevast zo'n duizend bezoekers geteld. Om begrijpelijke redenen zijn dat er tot nog toe dagelijks niet meer dan een handvol. Slechts een deel van de partijen is met enige moeite te volgen. Het merendeel in het geheel niet.

De partijen van Van der Wiel en Van Wely hadden zeker wel wat commentaar verdiend. Van der Wiel trakteerde de Moldaviër Bologan, die hij tot donderdag alleen van naam kende, op een venijnig privé-variantje, waarmee hij enkele maanden geleden de Duitser Vogt in de luren legde. Bologan weerde zich beter, maar toen hij een zwarte aktie te licht opnam zat hij snel in onoverkoombare problemen. Van Wely wist heel wat meer van zijn tegenstander en was daar niet al te blij mee. Enkele weken geleden kwam hij Magerramov nog tegen in het Helsinki Open. Van Wely behaalde daar zijn tweede grootmeesterresultaat, maar leed onderweg wel een leerzaam verlies tegen dezelfde Magerramov.

De enige zekerheid die hij had was de wetenschap dat de Rus niet van zijn vaste openingskeus zou afwijken. Het lapwerk dat Van Wely inmiddels aan zijn repertoire had verricht leverde hem een prettige stelling op. Een ondernemend kwaliteitsoffer vergde teveel van zijn opponent en kort na de tijdcontrole mocht Van Wely vernemen dat hij zondag tegen Anand speelt. De ambitieuze Brabander had weinig moeite met deze zware paring. Hetzelfde gold voor het Indiase fenomeen zelf die Van Wely schertsend voor een zakenlunch inviteerde.

Een van de fraaiste prestaties kwam op naam van Gert Ligterink. De nederlaag die hij in de eerste partij tegen de sterke Tjechische grootmeester Stohl leed begroette hij met een lakoniek "gelukkig heb ik de schade beperkt weten te houden tot 1-0.' Daarmee was zijn ambitie evenwel niet verdwenen. In zijn wit-partij koos hij verrassend voor de Van Geet-opening. Een opening die niet al te agressief is, maar wel het nodige venijn verbergt. Tegen Stohl bleek het een perfekte keus. De witte aanval verliep volgens de regelen der kunst en leidde onbarmhartig de zwarte ondergang in.

Hans Ree verloor ook met wit, maar had heel wat meer reden om verbolgen te zijn over de wreedheid van het schaakspel. Het blijft gissen in hoeverre gemiste winstkansen een schaker een dag later beïnvloeden. Feit was dat Ree in een remise-achtige stand vreselijk misgreep en meteen kon opgeven.