Praktikabel Praktikabel, podium per post. ...

Praktikabel Praktikabel, podium per post. Redactie-adres Frysk Keunstynstitút, Postbus 805, 8901 BP Leeuwarden. Abonnementen ƒ 30,- (drie nummers). Tel. 058-134615.

Dirk Skreber Dirk Skreber, Bloom Gallery, Bloemstraat 150, Amsterdam. Prijzen ƒ 7.000,- tot ƒ 10.000. T/m 24 oktober. Di t/m za 13-18u.

Walon en W 139 Frans Walon: Kermis Regenwoud Internationaal, ingang via galerie W 139, Warmoesstraat 139, Amsterdam. Prijzen ƒ 200,- tot ƒ 2.000,-. Meestal gelijktijdig open met W 139, waar t/m 24 oktober "Tafels van 40 kunstenaars' is te zien. T/m 17 oktober. Di t/m zo 12-18u.

Praktikabel

“Praktikabel wil niet zozeer over kunst gaan, maar vooral kunst zijn”, schrijven de makers van het nieuwe beeldende-kunstblad Praktikabel in hun woord vooraf. Kunstblad is dan ook een te traditionele benaming voor de uitgave. Het eerste nummer, dat afgelopen zomer is verschenen, is losbladig en bevat kunst in oplage, foto's en teksten. De titel van het blad geeft aan wat het zijn wil: "praktikabel' is het woord voor een provisorisch platform. "Een tijdelijk gecreëerde ruimte voor kunst', een podium dat per post wordt thuisbezorgd.

Als Mohammed niet naar de berg komt, komt de berg wel naar Mohammed, moeten de Friese initiatiefnemers van Praktikabel gedacht hebben. Via hun tijdelijk podium brengen ze werk van kunstenaars uit onder meer Friesland onder de aandacht, die ze de moeite waard vinden.

Het eerste nummer is veelbelovend. Het bevat prachtige foto's van het zwembad aan het Catsplein in Leeuwarden, gemaakt door Gerard Groenewoud, een van de inititatiefnemers, tevens lid van de kunstenaarsgroep De Vier Evangelisten. Auteur Kees 't Hart schreef er een tekst bij: “Het mooiste moment van het zwemuur: het bad in afwachting van de zwemmers, het water rimpelloos als glas.” Ook 't Hart zit in de redactie.

Kunstenaar Ramon van de Werken (docent aan Enschedese kunstacademie AKI) leverde een kleurendruk en een tekst over zijn bezoek aan de Caravaggio-expositie in Italië. Op de tentoonstelling was te zien dat Caravaggio kleine insnijdingen maakte op zijn schilderijen bij de contouren van de figuren die hij schilderde. Volgens Van de Werken wijzen deze incisies er op dat Caravaggio met een camera obscura werkte. Hij projecteerde de voorstelling van mensen op het doek en gebruikte de incisies om de modellen in dezelfde positie te krijgen bij nieuwe sessies, zoals een kunstenaars nu lijntjes op doek zetten om een geprojecteerd beeld vast te leggen. Van de Werken verbaast zich er over dat hij nergens in de kunsthistorische literatuur over Caravaggio dit idee zag uitgewerkt, hoewel het volgens hem ook veel verklaart over Caravaggio's bijzondere belichting.

In Paktikabel wordt verder aandacht besteed aan kleurengrafiek van Ellen van Deen, foto's van Machiel Braaksma en Allaard Hidding, een vouwblad van Hans Heijdeman en een tekst over Tinguely van Huub Mous.

Praktikabel, podium per post. Redactie-adres Frysk Keunstynstitút, Postbus 805, 8901 BP Leeuwarden. Abonnementen ƒ 30,- (drie nummers). Tel. 058-134615.

Dirk Skreber

Op de tentoonstelling van nieuwe, romantische landschapsschilders "Paradise and Other Parks' in Arti in 1990 was de jonge Duitse schilder Dirk Skreber (1961, Lübeck) een vreemde eend in de bijt. Terwijl de meeste schilders weelderig groene bosschages en wouden op het doek zetten, toonde hij twee gele flatgebouwen tussen langgerekte peppels. Op de tentoonstelling van Skreber die nu in de nieuwe Amsterdamse galerie Bloom Gallery is te zien, wordt duidelijk dat hij toch thuis hoorde op een expositie van nieuwe romantische landschapschilders.

Er zijn nu meer van zijn landschappen-met-architectonische toevoegingen te zien, zoals een flatgebouw en een kerk bij een lege parkeerplaats aan een mysterieuze donkergroene bosrand. Op de meeste doeken komen gebouwen (en op zijn recentste schilderijen ook interieurs) voor. Mensen zien we niet in de landschappen van Skreber. Hij weet al zijn schilderijen een bijzondere spanning te geven, of ze nu rijtjeshuizen aan een lege weg voorstellen of liftschachten die los in een bos staan (zonder bijbehorend flatgebouw). Ze zijn prachtig losjes geschilderd, maar er klopt iets niet. Er zit iets dreigends in de afbeeldingen, de verlatenheid is "unheimlich'

Skreber is een meester in het oproepen van dergelijke onderhuidse spanningen met zulke alledaagse zaken als gebouwen, treinen, auto's of fauteuils. Een hoogtepunt van die soms De Chirico-achtige vervreemding roept hij op in een tweeluik op triplex. Rechts zien we een steenrood vierkant met een gravel oppervlak. Links zien we vier witte huisjes met rode daken. Er loopt een asfaltweg voor langs, en daarvoor zien we vijf kleine kratertjes. Er schijnt, aan de schaduw te zien, een niets-aan-de-hand-zonnetje. Maar wat is er gebeurd? Waar is iedereen?

Dirk Skreber, Bloom Gallery, Bloemstraat 150, Amsterdam. Prijzen ƒ 7.000,- tot ƒ 10.000. T/m 24 oktober. Di t/m za 13-18u.

Walon en W 139

Op leisteentegels die op het dak van het warenhuis de Bijenkorf in Amsterdam hebben gelegen, heeft de Amsterdamse kunstenaar Frans Walon prachtige schilderijen van vrouwen van min of meer losse zeden geschilderd. Op bakstenen tekent, krast en schildert hij tegenwoordig portretten. Op grote kalkstenen maakt hij hele beeldverhalen.

Walon schildert, zoals hij het zelf wel eens omschreven heeft "ruig maar precies'. Hij maakt snelle, spontaan geschilderde afbeeldingen, raak en poëtisch. En daar gaat het de zoon van een Friese kermis-exploitant ook om: "de poëzie van de kermis.'

Zijn eigen tentoonstellingsruimte, die hij Kermis Regenwoud Internationaal noemt, een kamertje boven galerie Warmoestraat 139, heeft diezelfde kermis-poëtische sfeer.

Op dit moment exposeert Walon zwart/wit tekeningen van D. Noordbruis (Leeuwarden, 1963), een autodidact die bezeten is van Indianen en met houtskool beroemde Indianen van foto's natekende. Daar heeft Walon zijn eigen portretten op bakstenen bij opgehangen en opgesteld, soms als muurtje. Sommige Indianen-tekeningen heeft hij bewerkt. De expressionistische portretten van Walon op steen vormen een contrast met de liefdevol maar wat schools getekende Indianenkoppen. Samen vormen ze een mooie installatie.

In ieder hoekje van de galerie is iets nieuws te ontdekken: een tot portretje bewerkt steentje, een achteloos krabbeltje van Walon op de muur van een dolfijn en walvis, een fragment uit een boek over Hitler, bisonhoorns, een boek over Indianen, een speelgoed-Indianentooi en ga zo maar door. Walon, die zelf ooit uit bewondering een kunstwerk aan Indianen-hoofdman Lame Deer schonk, is zelf ook gefascineerd door Indianen. Liefhebbers mogen in Amsterdams enige echte "underground-galerie' onder toezicht met een Afrikaanse boog houten pijlen proberen te schieten op de aan de wand geschilderde schietschijf.

Wie achter in de "officiële' galerie Warmoeststraat 139 de aardige tentoonstelling van veertig tafels die door evenveel kunstenaars zijn ontworpen bezoekt, moet zeker niet nalaten naar boven te gaan om de "Indianen en blanke honden' te bekijken in Walons Kermis Regenwoud Internationaal.

Frans Walon: Kermis Regenwoud Internationaal, ingang via galerie W 139, Warmoesstraat 139, Amsterdam. Prijzen ƒ 200,- tot ƒ 2.000,-. Meestal gelijktijdig open met W 139, waar t/m 24 oktober "Tafels van 40 kunstenaars' is te zien. T/m 17 oktober. Di t/m zo 12-18u.