Vieze fusie

""Ik voel er niets voor.'' En weer die hand langs het parelsnoer. Ondanks alles heeft Mia iets moderns, iets androgyns. Het zullen de dunne sigaartjes zijn. Sommigen vinden het niet lekker: een boterham met kaas en sigarenlucht tussen de middag. ""Moet ik soms in het kabinet gaan zitten?'' heeft ze al eens uitgeroepen. In het kabinet, het domein van de amanuensis, is het een rotzooi, overal in Nederland.

""De fusie kost alleen maar banen'', zegt Mia. ""Twintig leerlingen meer, ik moet het nog zien. Dat weegt niet op tegen de grotere groepen.''

Het zit zo. Als je fuseert - we krijgen er een Mavo en een LBO bij - kun je de leerlingen efficiënter indelen. De gemiddelde groepsgrootte stijgt. Dat kost werkgelegenheid. Mia heeft gelijk.

Maar het bestuur heeft de echtgenote van de conrector, die bij een deskundologisch bureau werkt, een onderzoek laten doen. De echtgenote van de conrector is ondermeer bij alle basisschoolhoofden langs geweest en heeft deze gevraagd, waar de basisschoolhoofden de kinderen uit groep 8 naar toe zouden adviseren. (Ieder instituut voor voortgezet onderwijs doet er goed aan de basisschoolhoofden te vriend te houden). Zou de fusie van invloed zijn op de schoolkeuze? Uit deze gesprekken en nog veel meer schijnt geconcludeerd te kunnen worden, dat er zich volgend jaar twintig leerlingen extra zullen aanmelden.

""Dat is een halve klas, tel uit je winst'', zegt Mia gehuld in grijs. ""Het is nog slecht geschreven ook, dat rapport.'' Mia geeft Nederlands. ""Het ergste is, dat het schorremorrie, dat Sjarrel bij ieder schoolfeest van de poort moet jagen, straks bij mij in de klas zit.''

""Wat er van onder bijkomt, gaat er van boven af'', zegt Charles. Hij valt in herhalingen. Hetzelfde commentaar gaf hij gisteren tijdens de vergadering met de medezeggenschapsraad. Een dergelijke vergadering kan een buitenstaander zich eigenlijk niet voorstellen. Woorden schieten tekort.

Veertig zuinig kijkende docenten tegenover een tafel met vier zweterige collega's. In een hoekje verstolen voor zich starend, de schoolleiding. De collega's vormen de, schrik niet, personeelsgeleding van de medezeggenschapsraad. Zij moeten de fusieplannen goedkeuren. Dat zullen zij zeker doen. Maar zij willen het personeel, dat zij vertegenwoordigen ""horen''.

""Ik eis een stemming'', zei Mia. ""Dat kan niet'', zei de voorzitter van de M.R., ""wij mogen jullie alleen maar horen.'' ""Wat een flauwekul, wie voor is, steekt z'n hand op.'' ""Ja, maar.....'' zei de voorzitter. En toen ging de rector zich er toch mee bemoeien. En toen zei Charles: ""Wat er van onder bijkomt, gaat er van boven af.'' Hij bedoelde dat een toename aan leerlingen voor het lager beroeps onderwijs een even grote afname aan antheneumleerlingen zal veroorzaken. En toen zei de voorzitter, dat dit nu niet aan de orde was en dat hij de procedure eventueel in stemming wilde brengen. En toen zei de sectie muziek, dat dit een belachelijke vertoning was. En toen klapten er drie. En toen stelde Charles voor dat de schoolleiding even weg zou gaan, zodat men vrijuit kon spreken. En toen......

""Ik krijg een vieze smaak in mijn mond van de fusie'', zegt Mia. ""Nee, dat komt van de sigaren'', zegt Charles. Die rookt niet.

    • Rob Knoppert