Que viva Mexico!

Que Viva Mexico! in Rotterdam, Lantaren/Venster; Utrecht, 't Hoogt; Wageningen, Molenstraattheater. Vanaf 15 oktober ook in Amsterdam, Filmmuseum en Desmet; Den Haag, Haags Filmhuis.

Eind jaren tachtig gaf de reconstructie van het Mexicaanse staatsfilmbedrijf IMCINE nieuwe impulsen aan de produktie in het dichtst bij Hollywood gelegen buitenland. De resultaten van de wedergeboorte van de Mexicaanse cinema waren de afgelopen tijd ook te bewonderen in de Nederlandse bioscopen, waar films als Carlos Carrera's La mujer de Benjamin en Jaime Humberto Hermosillo's La tarea opvielen door hun bescheiden, onopgesmukte frisheid. Er is nog een handvol aardige nieuwe Mexicaanse films onderweg, die alle hun voorpremière beleven in een door Lantaren/Venster georganiseerd programma. De titel Que viva Mexico!, ontleend aan een film van Sergej Eisenstein uit 1931, verwijst naar de rijke, bijna vergeten historie van de Mexicaanse filmindustrie. Ook uit de films die Luis Buñuel er in ballingschap draaide, de melodrama's van de jaren vijftig, de neorealistische films van Emilio Fernandez en het werk van de eerste Mexicaanse regisseuse Matilde Landeta is een keuze gemaakt. Het programma van 45 Mexicaanse films wordt bovendien versierd met de twee films die de veteraan van de Mexicaanse filmindustrie Giovanni Korporaal onder zijn eerdere, Haagse voornaam John in de jaren zestig in Nederland regisseerde: De vergeten medeminnaar en Rififi in Amsterdam.