Theatergroep Tender de straat op met milieu-toneelproject Eco-O.K. Tour; In jutejurken bij een groene hellepoort

Voorstelling: De Tender ECO-O.K. Tour door Theatergroep Tender. Gezien op 2/10 in Alkmaar. 9/10 Heerlen (13u) en Maastricht (16u30), 10/10 (13u) Venlo. Inlichtingen overige voorstellingen in oktober: Tenderlijn 020-6244257.

Nederlanders staan niet onverschillig tegenover sektes. Dat blijkt uit het gemak waarmee het theatergroep Tender lukt voorbijgangers in haar straatvoorstelling over te halen toe te treden tot een nieuwe Eco-orde. Met een Jehova-achtige groep trekken ze door het land en verkondigen eco-gedachtes. Het milieu, want daarover gaat het in de Eco-O.K. Tour, trekt veel toehoorders. En ook al werd minister Alders vorige week op de vingers getikt in de Tweede Kamer omdat hij te veel plannen zou maken zonder ze uit te voeren, het publiek is wel degelijk bereid zich in te spannen voor een schonere wereld.

Een verschil met bestaande sektes is dat Tender geen woorden nodig heeft om mensen te overtuigen. Verleidelijk roerend in een bord met groene verf proberen de vrouwen van Tender, gekleed in jutejurken, omstanders op het "groene pad' te krijgen: een lang uitgerolde papieren loper. Voordat je het weet zet je de eerste stap op het papier op weg naar een groener bestaan. Om hun ideeën nog meer kracht bij te zetten staat er op het plein ook een groene hellepoort, een "Greenpoint' met bladeren van plastic.

Daar luisteren de passanten (door een aan het groen bevestigde walkman) naar harpmuziek en een zwoele mannenstem die ontspanningsoefeningen ("wij wanen ons een licht blokje op de golven van de zee') voorschrijft. Na deze relexperience mogen we in de natuur gaan rusten of gewoon een café binnen gaan. De rust wordt echter voortdurend verstoord door dartelende meisjes en discoboys met grote gettoblasters die op commando door de voorstelling lopen. Deze uitersten (groen/plastic, natuur/café, rust/disco) geven aan dat we in een wereld vol tegenstellingen leven en de Tender Eco O.K. Tour wil ons daar bewust van maken. De Tour probeert geen oplossing aan te dragen - dat moet iedereen zelf maar doen.

En daar bereikt de groep een van de Tender-uitgangspunten: de toeschouwer, die meestal niet weet dat hij publiek is, wordt overgehaald deel te nemen aan de voorstelling. De keus is echter aan hem. Hij kan zich onverschillig afwenden ("Alkmaar wordt met de dag gekker') en doorlopen maar hij kan ook geamuseerd blijven staan om later tot de ontdekking te komen dat hij onopgemerkt onderdeel is geworden van de voorstelling.

Op de kaasmarkt in Alkmaar had Tender een willig publiek, dat wil zeggen de mensen stroomden toe zonder dat ze begrepen wat er aan de hand was. Sommigen gingen helemaal op in het dweperige oogcontact van de Tender-leden, anderen moesten er niets van hebben en ergerden zich over het feit dat de mensen van de sekte weigerden te praten. Tender speelde vlekkeloos, maar te goed. Het was niet duidelijk genoeg - ook niet na de voorstelling - dat het een theatergroep was. Enkele toeschouwers volgden de groep zelfs na de voorstelling nog. Ze wilden weten hoe het af zou lopen "met die gekken' van wie de boodschap in de prachtige Tender-enscenering wel was over gekomen maar niet dat het hier om een treffende vorm van straattheater ging.

    • Margot Poll