"Saneringen doorkruisen banenplan'

ROTTERDAM, 7 OKT. De actuele saneringsgolf in de industrie maakt het volgens de Industrie- en voedingsbond CNV onmogelijk het uitgestippelde "doelgroepenbeleid' in de bestrijding van werkloosheid overeind te houden.

Arbeidsbureaus hebben de taak bij het opvullen van vacatures zo mogelijk voorrang te geven aan werklozen uit probleemgroepen op de arbeidsmarkt, te weten allochtonen, vrouwen, gedeeltelijk arbeidsongeschikten en langdurig werklozen. Maar door de dalende werkgelegenheid krijgen ze op de arbeidsmarkt meer concurrentie van nbieuwe werklozen. Door onverkort aan dit "doelgroepenbeleid' vast te houden, worden arbeidsbureaus opgezadeld met “praktisch onhaalbare doelstellingen”, aldus J. Immerzeel van de CNV-bond.

Werkgevers en werknemers kwamen eind 1990 in de Stichting van de Arbeid tot 1995 circa 60.000 banen te scheppen voor werkloze allochtonen. Door de tegenvallende ontwikkeling in de werkgelegenheid heeft dit akkoord volgens de CNV-bond veel aan betekenis verloren. “De intentie blijft overeind, maar we weten nu al dat het doel niet wordt gehaald”, aldus Immerzeel.

De CNV-bond komt op basis van een eigen telling tot een verlies van 30.000 arbeidsplaatsen in de industrie (exclusief transport- en grafische sector) tussen september vorig jaar en september dit jaar. Hoeveel er bijkwamen hield de bond niet bij. Volgens de recentste cijfers van het CBS verdwenen tussen eind juni 1991 en eind juni 1992 per saldo 6.120 banen bij industriële bedrijven met meer dan 20 werknemers. Dat was voor het vierde achtereenvolgende kwartaal dat het CBS een daling van de industriële werkgelegenheid ten opzichte van een jaar eerder constateerde.

De top vijf wordt gevormd door Philips, HSA, Hoogovens, NedCar en Campina Melkunie, waar tezamen meer dan 10.000 arbeidsplaatsen verdwenen. Maar volgens de CNV-bond gaat het bij de huidige saneringsgolf meestal om bedrijven die enkele tientallen banen schrappen. “In tegenstelling tot de saneringsgolf van twaalf jaar geleden lopen bedrijven minder achter de feiten aan en anticiperen ze beter op toekomstige ontwikkelingen. Daardoor zijn de mogelijkheden voor sociaal beleid verruimd, met instrumenten als her-, om- en bijscholing en outplacement. Maar de keerzijde is wel dat de kansen voor bijvoorbeeld langdurig werklozen op een nieuwe baan nog kleiner worden dan ze al waren”, aldus Immerzeel.