Achthonderd banen

Wie niet meerekent, doet niet mee in het nationale debat. Zo luiden de ongeschreven regels van het Binnenhof. Oppositie voeren vereist een deugdelijke tegenbegroting. Deugdelijk wil zeggen: één met het keurmerk van het Centraal Planbureau en niet anders. Zo maar iets roepen, kan niet. Het moet zijn doorgerekend door het CPB. Regeert rechts dan komt links met een door het Planbureau uitgedraaid alternatief; regeert links dan presenteert rechts een door het CPB nagerekend alternatief.

De eerste tegenbegroting die tot slechtere resultaten leidt dan het kabinetsbeleid moet nog worden gemaakt. Het is een kwestie van algebra: als de uitkomst maar mooier is dan de echte begroting, volgen de maatregelen later haast vanzelf. Niet verwonderlijk dus dat het gisteren bekend geworden VVD-alternatief leidt tot meer banen, minder belastingen en meer koopkracht. De financiële specialisten hebben er ongetwijfeld hun best op gedaan. De partij die op Derde Dinsdag nog klaagde over “gemillimeter” om de koopkrachtplaatjes begeeft zich ten behoeve van de profilering ook tot in tienden achter de komma. Modaal: plus 0,5 extra, bejaard zelfs plus 0,75. Prijsstijging: 0,2 minder dan het kabinet.

Maar het gaat natuurlijk om werk. “Voor het eerst sinds vele jaren zal de geregistreerde werkloosheid in 1993 weer toenemen door de teleurstellend lage banengroei”, aldus de VVD-fractie op Prinsjesdag in een eerste reactie op de Miljoenennota. Maar het kan anders en de cijfers van het Centraal Planbureau bewijzen het! Het VVD-alternatief leidt ertoe dat er, vergeleken bij de kabinetsplannen, in 1993 duizend personen meer aan de slag kunnen. Aangezien steeds meer mensen in deeltijd werken gaat het, uitgedrukt in volledige arbeidsplaatsen, om een iets minder spectaculair aantal: achthonderd banen.

De sociaal-economische politieke tegenstelling teruggebracht tot achthonderd banen per jaar, ofwel zestien banen per week. We leven in een overzichtelijk land.

    • Michel Kerres