De vierde man

Aan ieders hoofd mankeert vermoedelijk wel iets, maar dat van Christoph Daum, de trainer-coach van Stuttgart, is wel heel ongelukkig uitgevallen. Vooral als hij er zijn mond bij opendoet, lijkt het totaal onjuist op 's mans romp te zitten. Ook het voorkomen van de voorzitter, Herr Mayer-Vorfelder, is niet geworden wat de schepping bedoeld moet hebben.

Het vermogen tot liegen sprak in elk geval tijdens een interview op Sat-I, de Duitse commerciële zender, dit weekeinde uit al zijn trekken. Het onderwerp betrof de pikante kwestie van die vierde buitenlander, die door de Duitse kampioensploeg tegen Leeds United in het veld is gebracht - zij het voor slechts zeven minuten. Drie is niet te veel maar vier wel degelijk. Nu wilde de ironie, dat die van Leeds aanvankelijk niks in de gaten hadden en dat een verslaggever van een Duits blad de Britten de ogen opende. Een merkwaardig geval van anti-nationalisme, waarvan te hopen valt dat het de eenheid van Europa een tikkeltje dichterbij zal brengen, al vrees ik dat Stuttgart er "Donner und Blitz' over heeft gespuugd.

Toen de zaak eenmaal liep, moeten de Engelsen gedacht hebben dat zij alsnog reglementair tot de volgende ronde zouden worden toegelaten. Immers: de Duitsers waren in overtreding geweest, reglementen zijn er niet voor niemandal en uitsluiting zou de straf voor de bedreven zonde moeten zijn. Weliswaar heeft de wijsgeer Livius ooit gezegd, dat zondigen zonder de bedoeling daartoe niet echt zondigen is, maar dat was 2000 jaar geleden en toen bestond de sportwereld vooral uit wagenrennen en zwaardvechten, dit alles buiten bezwaar van de Europa Cup I. Toch zou die uitspraak een rol hebben kunnen spelen, want u neemt wellicht van mij aan dat de heren Daum en Hoeness (de manager) niet uit boos opzet hebben gehandeld, toen zij hun vierde vreemdeling de wei instuurden. Net als Wim Jansen een tijd geleden bij Feyenoord waren zij even niet bij de les geweest. Uit die hoek bekeken heeft Leeds dus enorme mazzel gehad.

Om die reden begrijp ik ook de woede van de anders zo redelijke Gary Lineker niet, die de uitspraak van de UEFA - een derde wedstrijd, gewoon te beginnen bij 0-0 - een schande vindt. Ik niet. De Europese voetbalunie heeft nuchter geconstateerd dat de eerste ontmoeting een 3-0 winst voor Stuttgart opleverde en dat de voorschriften de mogelijkheid bevatten een incorrect verlopen duel in een 3-0 nederlaag voor de overtreders om te zetten. Ziedaar de logica van een derde wedstrijd. En dat die dan op neutraal terrein moet worden gespeeld, lijkt de beste, want de billijkste, oplossing. Voor een vergissing, die niet langer dan zeven minuten zeer betrekkelijk voordeel voor Stuttgart opleverde, kan men toch redelijkerwijs niet uit zo'n belangrijk toernooi worden verwijderd? “Klasse-justitie”, huilde Lineker. Kom Gary - lees je klassieken eens na. Engeland werd tot wereldkampioen in 1966 verklaard op grond van een doelpunt dat er helemaal geen was. En de verliezers waren de Duitsers! Zij kunnen het pas dan opnieuw worden, wanneer er in hoger beroep een andere uitleg aan de reglementen zou worden gegeven. Maar wetten hebben niet slechts letters, maar vooral ook een geest. Te hopen valt dat die zal prevaleren.

    • Herman Kuiphof