Tien seconden snelheid, licht en geluid

De rij bomen langs de weg aan de horizon licht op. Bundels hel wit licht schieten van links naar rechts door de nacht, draaien weg en zwiepen tevoorschijn. Aan de rand van het dorp weten de kleumende toeschouwers dat de klassementsproef weer begonnen is. Ze wachten op de deelnemers aan de Nacht van Achtmaal, een internationale rally in het zuidwesten van Brabant op een paar kilometer van de Belgische grens.

Kort daarop later verblinden de eerste acht lampen van honderd watt de groepjes mannen en jongens. Zestig wagens rijden om de minuut het dorp binnen. De wagens nemen een s-bocht, haaks rechts, haaks links en draaien een onverharde weg op. Tien seconden snelheid, licht en geluid.

Rond het dorp hebben zich ongeveer dertigduizend man verzameld. De stoet trekt drie keer aan hen voorbij. De wagens rijden van een uur 's middags tot drie uur 's nachts vijftien proeven op zes verschillende trajecten. Van de 129 wedstrijdkilometers zijn er achttien onverhard.

“Puur autobeheersing. Ik heb zelf ook een motor met zestien kleppen, maar dit kan ik niet”, vertelt een van de toeschouwers. Overal staan officials om het publiek naar veilige plaatsen te dirigeren. De toeschouwers willen de remschijven zien oplichten en de steentjes zien wegspatten. Eén auto schoot gisteren het gras op. De wagen schampte een jongen, maar liet hem ongedeerd.

Klassementsproef negen telt 7070 meter, waarvan 1550 meter mul zand. Een gemengde proef, met asfalt, klinkers en zand is het echte werk, zo weten de kenners. Die zijn mooier dan de ritten op industrieterreinen, dan het slalommen tussen containers. 's Nachts kan je seconden winnen, 's nachts wordt het klassement gemaakt.

Op vrijdag hebben de teams het parcours verkend en heeft de navigator de "pace-notes' op schrift gesteld. Zaterdagnacht vertrouwt de coureur op zijn geheugen, op de boordcomputer en het routeboek en op zijn navigator. Hij weet waar hij in het zand belandt, waar de kuilen zitten.

Ook de bochten hebben hun codering gekregen: van één tot vijf, met plussen en minnen. “Vierhonderd meter, links twee plus”, klinkt het tijdens de rit door de koptelefoon. “De coureurs kennen die lijst uit hun hoofd. Ze zien die film voor zich”, vertelt navigator Antoon Reuring. “Mijn aanwijzingen zijn alleen een bevestiging. Ze weten het al voor 98 procent zeker, maar willen ook die laatste twee procent.” Reuring zit naast de 48-jarige Jan van der Marel. Hij werd gisteren tweede achter de Europese topper, de Belg Patrick Snijers.

“Snijers zat ver voor, achter ons zat een minuut speling. Dan gaat hij toch ontspannen rijden en moet hij die waarschuwing krijgen. In een andere rally zijn we weleens over een dammetje rechtdoor gereden in plaats van haaks links. "Ik dacht dat het honderd meter verder was', zei Jan na afloop”.

EW Rally's zitten in het verdomhoekje. “In België mag het nog. Hier willen ze de rally's verbieden”, zegt een toeschouwer. De gemeente Roosendaal, met een nieuw Milieubeleidsplan in de hand, weigerde dit jaar een vergunning af te geven. Omdat de gemeente wat laat was met die weigering, tekende de organisatie beroep aan bij de Raad van State. De rally mocht, hangende het besluit van de Raad, dit jaar gereden worden.

Organisator Johan Jacobs begrijpt de zorgen. In de hal, waar de wagens starten en finishen, klinkt de bekende boodschap: "Een beter milieu begint bij jezelf'. Ook de rally realiseert zich dat, zegt Jacobs. De helft van de rallywagens heeft een katalysator. Bij de onderhoudspunten zijn de monteurs verplicht plastic zeil onder de auto te leggen. Geluidsmetingen registreerden minder dan 100 decibel, het aantal dat artikel 22 van het verkeersreglement toestaat voor gewone personenauto's. “We hopen dat er tussen de stiltegebieden nog ruimte overblijft voor de rally. Voor PSV-Feyenoord rijden er duizenden auto's. En het carnaval in het Zuiden. Dat geeft pas een hoop lawaai.”