Reprise Les Brigands mist scherpte en spiritualiteit

Voorstelling: Les Brigands van J. Offenbach door de Nederlandse Opera en het Ned. Kamer Orkest o.l.v. Louis Langrée. Regie: Jérôme Deschamps en Macha Makeieff. Gezien: 3/10 Muziektheater Amsterdam. Herhalingen: 5, 7, 9, 12, 15, 17, 20, 22, 25, 28/10.

De Nederlandse Opera brengt nu al een reprise van Les Brigands van Offenbach, een nieuwe produktie uit het vorige seizoen met ouderwets fraaie bordkartonnen decors en een kleurrijke kostumering. De voorstelling, geregisseerd door een Frans duo en uitgevoerd met medewerking van een aantal Franse acteurs, doet aan als een getrouwe reconstructie van het origineel en dat is ook juist het probleem. Het uiterlijk van Les Brigands is ongeveer hetzelfde als destijds en ook de portee van het verhaal: de hoogste en de laagste kringen deugen beide niet, de politie is incompetent en criminelen ontlopen hun straf. Maar die nog altijd actuele boodschap mist scherpte en belang door die belegen goedmoedigheid in de slome speelstijl. Wat in 1869 een cabareteske sociale satire was, is nu verworden tot een authentiek oubollige klucht.

Een ander probleem is dat deze produktie ook in zijn soort niet echt leuk en spiritueel is. Vooral de eerste acte is nog steeds leeg en erg traag, later gaat het iets beter en zorgt de levende have - een toom kippen, een hond en een ezel - voor enige afleiding. Alleen die actrice, die eerst de dochter van de bakker speelt en later een dronken hofdame, vind ik erg humoristisch. Anderen vinden de voorstelling leuker dan ik, maar getuige het slechts incidentele gegrinnik hebben ook zij toch weinig te lachen.

Zelfs een karakterspeler als Michel Sénéchal komt hier in de rol van de roverhoofdman Falsacappa niet tot een bijzondere prestatie en vocaal heeft hij al evenmin présence. Beter gaat het met Michele Lagrange (Fiorella) en Brigitte Balleys (Fragoletto). De meeste vrolijkheid klinkt nog uit de orkestbak.

    • Kasper Jansen