Kokkels

In plaats van een min of meer objectieve - desnoods enigszins gekleurde - weergave van de feiten, was het artikel van Paul Hellmann ("De grote kokkelroof') van vorige week een aaneenrijging van verdraaiingen van feiten en halve waarheden. Propaganda tegen een kleine bevolkingsgroep die herinnert aan donkere tijden.

Het is ondoenlijk alle onjuistheden recht te zetten. Toch enkele punten. Zaadval van kokkels - bepalend voor de omvang van het bestand - is een natuurlijk proces; niemand, ook geen enkele bioloog, heeft er een afdoende verklaring voor waarom dat in het ene jaar massaal kan zijn en het andere jaar miniem is. De visserij heeft hierop geen enkele invloed. Dit vermeldt het artikel niet.

Over de eidereenden wordt zonder aanduiding van de omvang van de populatie gesproken over massale sterfte. Vergeten wordt, dat de eidereend vroeger nauwelijks in de Waddenzee voorkwam en pas de laatste jaren enorm in aantal is toegenomen.

Als je niet beter weet, dan zou je denken dat de eidereend bedreigd wordt met uitsterven - onzin! De schaarste aan kokkels (en mosselen) was het gevolg van natuurlijke oorzaken (grote stormen en geringe zaadval). De invloed van de visserij is tegenover deze oorzaken marginaal.De visserij opereert beheerst en terughoudend (ook in het eigen belang). Iedereen is welkom bij Roem van Yerseke om dat met eigen ogen te komen zien.

De natuur bepaalt de kansen voor de vogels en de vissen. De visserij kan dit proces niet dwingen en de journalisten en de natuurbeschermers al helemaal niet. De laatsten dwingen alleen de publieke opinie en de politiek; de natuur is gelukkig sterker.

Naschrift Paul Hellmann:

De invloed van de visserij is marginaal, zo wordt gesteld. Maar in jaren met een slechte zaadval is hij maximaal: dan worden zoveel kokkels opgehaald, dat de vogels van honger omkomen. En getuigt het van beheerst en terughoudend optreden om de laatste wilde mosselbanken te vernietigen en zogenaamde "ecoplots' te doorkruisen?

    • Roem van Yerseke B.V
    • H.J. Lacor