Perot mag voor CNN mak publiek bespelen

WASHINGTON, 2 OKT. Als kandidaat voor de Amerikanen met een houding van "ik-heb-genoeg-van-alles' heeft de miljardair Ross Perot een perfecte bondgenoot gevonden: de praatshowpresentator Larry King. Bij de CNN-show van King heeft hij een gewillig, onkritisch gehoor. King is het soort interviewer die Hitler over diens aquarellen had kunnen ondervragen.

Perot lanceerde zijn presidentiële campagne in februari bij de Larry King show. Afgelopen maandag kreeg hij opnieuw anderhalf uur de tijd voor de tweede aftrap. Als Perot niet bij King kan verschijnen, moet hij al die televisietijd kopen, gaf hij toe.

Perot en CNN hebben een vruchtbaar bondgenootschap. De controversiële aard van de miljardair-politicus garandeert goede kijkcijfers en dus hoge reclame-opbrengsten. Maar er is meer dan dat. Als ervaren presentator is de onopvallende 58-jarige King een echte populist. Hij hangt altijd met opgetrokken schouders over de interviewtafel en hij ziet eruit als de man die je om vier uur 's morgens met koffie en een doughnut in de helverlichte nachtwinkel tegenkomt.

Hij moet iets in Perot herkennen, want hij leent al bijna twintig jaar zijn microfoon aan de van woede verstikte stem in Amerika. De Larry King show is begonnen op de Amerikaanse radio en ging de hele nacht door. Nu hij ook op de televisie verschijnt, houdt het radioprogramma om 2 uur 's morgens op. In de stem van Perot moet King de vele mensen horen, die hem bij zijn nachtelijke uitzendingen opbellen. Het zijn de nachtploegwerkers en degenen die worden geplaagd door uitgewerkte pijnstillers en slaapmiddelen. Perot levert de perfecte, boze sound byte. Afgelopen maandag zei hij dat hij niet zou bezwijken aan de Mickey Mouse (de kermis) van de politiek. Verder voer hij uit tegen “buitenlandse bedrijven” en hun vertegenwoordigers in Amerika. En zijn ogen stonden koud, toen hij lachend zei dat hij zijn nu kritisch geworden campagne-adviseur Ed Rollins had “getermineerd”.

Perot heeft niet het vaderlijke charisma van een Ronald Reagan. Zijn schelle, knauwende stem verontrust. Zijn verkiezingsprogramma bevat veel interessante, politiek moedige elementen zoals een speciale benzine-accijns en korting van AOW voor rijke gepensioneerden maar hij heeft weinig geduld voor andere opvattingen. Gisteren voer hij ook uit tegen de journalisten in de persconferentie, want zij waagden het om kritische vragen te stellen. Hij beloofde dat hij geen vragen zou beantwoorden die niet direct zouden gaan over beleidskwesties. Hij sprak ook over het “gebruikelijke, vijandige gegil en geschreeuw” van de pers. “Het maakt me niet uit wat je doet, maak plezier, neem je loonsverhogingen en bonussen”, zei hij tot zijn gehoor. Professionele campagne-adviseurs zouden hem dergelijke uitspraken afraden en vandaar dat hij zich van hen heeft ontdaan.

In de kern van de "vrijwilligers' van de Perot-campagne zitten Vietnam-veteranen, speciaal oud-krijgsgevangenen en mensen die komplottheorieën spinnen, zoals ze ook regelmatig te horen waren op de Larry King show. Perot zelf heeft een voorliefde voor veteranen. Tijdens zijn aankondiging van zijn kandidatuur voor het presidentschap zei Perot dat hij het speciaal deed voor veteranen en militairen. Zijn vice-presidentskandidaat, admiraal b.d. James Stockdale, is een vermoeide “man van staal”, oud-krijgsgevangene in Vietnam.

In zijn software-bedrijf EDS (Electronic Data Systems) had Perot altijd de voorkeur gegeven aan volgzame oud-militairen. De hele bedrijfscultuur was die van pelotons die de administratie van een opdrachtgever overweldigden en veranderden. De kledingcode was streng, donkere pakken en dassen, witte overhemden en geen baarden of snorren.

In 1962 had Perot zijn verkopersbaan bij IBM verlaten en begon hij EDS, een bedrijf dat met name profiteerde van Perots politieke inzicht. De overheid was de voornaamste opdrachtgever. Hij gaf veel geld aan campagnes van volksvertegenwoordigers om zijn bedrijf een handje te helpen bij het verkrijgen van opdrachten en met nieuwe wetgeving.

Toen Perot zijn campagne in juni opgaf, was hij al aan het zakken in de opiniepeilingen, omdat hij ook last kreeg van negatieve berichtgeving over zijn persoon. Gisteren zei hij dat het volk geen, “egocentrische, machtshongerige personen” aan het roer wil hebben. Gezien zijn huidige slechte status in de opiniepeilingen moeten veel Amerikanen daarbij juist aan hem denken.

    • Maarten Huygen